Home Blog Page 2

De laatste getuigen in het teken van Oranjehotel

0
De vijfde editie van De laatste getuigen op zaterdag 4 mei om 20.15 uur in de Haagse Koninklijke Schouwburg draait om de Scheveningse gevangenis, in de volksmond het Oranjehotel genoemd. Dit najaar wordt het herinneringscentrum van het Oranjehotel geopend. Het Nationale Theater in same...

De vijfde editie van De laatste getuigen op zaterdag 4 mei in de Haagse Koninklijke Schouwburg draait om de Scheveningse gevangenis, in de volksmond het Oranjehotel genoemd. Dit najaar wordt het herinneringscentrum van het Oranjehotel geopend. Het Nationale Theater in samenwerking met Theater na de Dam grijpt deze gebeurtenis aan om de verhalen van Hagenaren, die door de Duitse bezetter gevangen zijn gehouden tijdens de Tweede Wereldoorlog, te vertellen.

Zes persoonlijke verhalen op basis van herinneringen, brieven en dagboekfragmenten van oud-gedetineerden, hun kinderen en familieleden komen voorbij. Acteurs Jaap Spijkers, Mark Rietman, Joris Smit, Whitney Sawyer en Soumaya Ahouaoui dragen deze verhalen voor op het toneel van de Koninklijke Schouwburg. Spijkers neemt daarnaast de regie voor zijn rekening. “Dit keer zitten de laatste getuigen niet op het toneel naast de acteurs, maar is er gekozen voor een theatrale vorm. De contouren van een cel worden zichtbaar gemaakt en daarin worden de verhalen verteld”, zegt programmaker Erna van den Berg van Het Nationale Theater. Van den Berg sprak onder meer met Jos Hartman uit Wassenaar die zelf zijn ervaringen in het Oranjehotel nog kan navertellen. Daarnaast heeft zij gesproken met familieleden die de verhalen vertellen van hun vader, moeder, oudtante of oma. “Zij vinden het allemaal een grote eer om hun aandeel te leveren aan De laatste getuigen. Het zijn allemaal verhalen van mensen die gevochten hebben voor het vaderland tijdens Tweede Wereldoorlog.”

Dit zijn de verhalen

Het verhaal van Wolter ‘Peep’ Bijleveld, verteld door dochter Mieke Brouwer komt voorbij. Brouwer heeft haar vader nooit gekend en terwijl hij in het Oranjehotel zat, is zij geboren. Haar vader communiceerde met haar moeder via brieven, maar als het om geheime informatie of namen van andere verzetsstrijders ging, stuurden ze elkaar zakdoekjes met in de rand geborduurde morsetekens.

Carla van den Hout vertelt het verhaal van haar moeder Emmy Allers, haar vader Jan den Hout en opa Jo Allers. Alle drie hebben zij gevangen gezeten in het Oranjehotel. Emmy en Jan schreven elkaar brieven, Jan hield een dagboek bij. Na de Tweede Wereldoorlog zijn Jan en Emmy getrouwd. Jo Allers overleed in Duitsland.

Caroline de Jong Boon vertelt het verhaal van haar oma Bep Mees-Boon, die actief was in het verzet. Haar oma hielp onder meer gestrande parachutisten die de oversteek naar Engeland wilden wagen.

Deborah van der Kuil-Jansen vertelt het verhaal van oudtante Jopie van Dorsten die ook enige tijd gevangen zat in het Oranjehotel. Zij woont tegenwoordig in Limburg.

Edmond Wellenstein vertelt het verhaal van zijn vader Mom Wellenstein, die onderdeel uitmaakte van het Delfts Studentenverzet. Na de Tweede Wereldoorlog is hij lid geworden van het Kabinet van de koningin en heeft meegewerkt aan de oprichting van de Europese Unie voor Kolen en Staal, een voorloper van de huidige EU.

Jos Hartman uit Wassenaar was lid van het Nederlands Verzets Corps. Hij bracht de Duitse munitie-opslagplaatsen in kaart en hielp met het vervalsen van documenten.

Voorafgaand aan de voorstelling, om 19.30 uur, worden de televisiebeelden van de Nationale Herdenking op de Waalsdorpervlakte getoond. Na twee minuten stilte begint de voorstelling.

Overige 4 mei-programmering

In Zaal 3 vindt om 21.00 uur een speciale editie van Poeziebar plaats. Speciaal voor Theater Na de Dam stellen De. Poezieboys een avond samen met onder meer dichters als Kees ’t Hart, Edith Ringnalda en Marco Martens. Zij gaan selectie uit hun werk lezen waarbij de onderwerpen oorlog, maar vooral ook hoop en liefde centraal staan.

Over waar de boerderijen stonden

Op 4 en 5 mei presenteert HNTeductatie in samenwerking met Theater Dakota en het Zuiderparktheater de voorstelling Over waar de boerderijen stonden in het Zuiderparktheater. Jongeren uit Den Haag verdiepten zich onder leiding van professionele  theatermakers in de geschiedenis van Den Haag ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Zij spraken met ouderen over hoe het was jong te zijn in oorlogstijd. Deze gesprekken, vol herinneringen en verhalen, vormen samen met ander bronmateriaal de basis van de voorstelling. Op 4 mei start de voorstelling om 21.00 uur, op 5 mei om 14.00 uur. Voorafgaand kan er soep worden gegeten in Theater Dakota.

Maak je over mij geen zorgen

Firma MES herneemt de voorstelling Maak je over mij geen zorgen voor Theater na de Dam op 4 mei om 21.00 uur in Theater Dakota. Den Haag, Denneweg, najaar 2014. Bij de verbouwing van restaurant Walter Benedict wordt een koffer met brieven en foto’s gevonden. De brieven zijn geschreven tussen 1938 en 1945 en blijken eigendom van de Joodse Israel Bachrach, die in 1942 vanuit Den Haag naar Zwitserland vluchtte. Firma MES hoorde over dit verhaal tijdens een etentje en duikt voor Theater na de Dam in de inhoud van de koffer. Wie was deze Israel? Hoe is zijn leven verlopen en wat vertellen zijn brieven ons nu?

Verloren vader en Hatta De Kom

Tom Lanoye heeft voor Theater na de Dam een nieuwe theatertekst geschreven over de Tweede Wereldoorlog. Die wordt op zaterdag 4 mei om 20.15 uur ten gehore gebracht door acteurs van Het Nationale Theater in de foyer van Theater aan het Spui. De toneeltekst, Verloren vader, gaat over een dementerende oud-strijder die steeds minder zeker wordt van zijn herinneringen aan de oorlog. Toegang is gratis.

Aansluitend, om 21.00 uur, is de voorstelling Hatta De Kom te zien van Orkater en Sir Duke. Een muzikale theaterdocumentaire over de vergeten geschiedenis van twee overzeese verzetsstrijders.

Bekijk het complete 4 mei programma op www.hnt.nl

Kristallnachtherdenking 2018: lezing “Hier kan dit niet gebeuren”

0
Duitse burgers kijken de andere kant op met Nov. 10 1938, de dag na Kristallnacht. Wat ze zien of niet willen zien zijn vernietigde Joodse winkels en huizen.

Kristallnachtherdenking 2018 Bevrijdingsmuseum

Publiekslezing: “Hier kan dit niet gebeuren”

De jaarlijkse Kristallnachtherdenking van het Nationaal Bevrijdingsmuseum 1944-1945 in Groesbeek, op 9 november a.s., staat in 2018 in het teken van het joods verzet in de periode 1940-1945. Dr. Ben Braber (historicus en Honorary Research Fellow in de School of Humanities, University of Glasgow) zal een boeiende publiekslezing rondom dit onderwerp verzorgen. Dr. Braber is gespecialiseerd in de integratie van immigranten in moderne West-Europese samenlevingen en joods verzet. Hij heeft diverse publicaties over dit laatstgenoemde onderwerp op zijn naam staan, waaronder Waren mijn ogen een bron van tranen. Een joods echtpaar in het verzet, 1940-1945 (2015) en This Cannot Happen Here. Integration and Jewish resistance in the Netherlands, 1940-1945 (2013).

Na een korte introductie op de gebeurtenissen in Duitsland in 1938 zullen de gevolgen van de Kristallnacht worden belicht: hoe werd dit nieuws in Nederland ontvangen en wat waren de consequenties van deze gebeurtenis voor de joden in Nederland? Een belangrijk onderdeel hierbij is de integratie van de joden in de Nederlandse samenleving in de jaren ’30 en welke gevolgen dit proces uiteindelijk had voor het joodse verzet tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog.

Braber zal ook in gaan op de verschillende vormen van verzet onder de joodse gemeenschap ten tijde van de Holocaust en de deportaties naar de vernietigingskampen. Joden in Nederland hebben op allerlei manieren geprobeerd de vervolging tegen te werken. Ze schreven bijvoorbeeld voor illegale bladen en hielpen die te verspreiden, vaak met groot risico voor eigen veiligheid. Ze onttrokken zich aan de deportatie en hielpen opgepakte joden ontsnappen uit deportatietreinen en concentratiekampen. Verder werden er pogingen ondernomen om de deportaties te ontregelen door middel van brandbommen en aanslagen. Daarnaast vormden of sloten ze zich aan bij niet-specifiek joodse verzetsgroepen (een relatief groot aantal deed dat in vergelijking met niet-joden) en ze behoorden bovendien ook tot de voortrekkers van gewapend verzet.

Dr. Ben Braber studeerde in 1985 studeerde af aan de Universiteit van Amsterdam (cum laude). Zijn doctoraal scriptie “Passage naar vrijheid: de groep-Van Dien: Duitse joden in Nederlandse illegaliteit” won de Inden-Reiss Prijs 1987 en de Hartog Beem Prijs 1987. In 1993 promoveerde Dr. Braber aan de University of Glasgow (PhD) met de thesis “Integration of Jewish Immigrants in Glasgow, 1880-1939”.

Locatie: Nationaal Bevrijdingsmuseum 1944-1945, Wylerbaan 4, 6561 KR Groesbeek

Datum: 9 november 2018. Aanvang 19.30 uur. Zaal open vanaf 19.00 uur.

Entreeprijs: €2,50 per persoon. Museumkaart geldig

Reserveren noodzakelijk: 024-3974404; info@bevrijdingsmuseum.nl

Informatie: www.bevrijdingsmuseum.nl

Facebook: /Bevrijdingsmuseum, Twitter: @bevrijding

Lili Marleen dag in het Nationaal Bevrijdingsmuseum Groesbeek

0
Lili Marleen dag in het Nationaal Bevrijdingsmuseum Groesbeek

Hoe ontstond de grootste hit uit de Tweede Wereldoorlog? Wie was Lili Marleen werkelijk en waarom raakt het lied nog steeds iedereen recht in het hart? Het Nationaal Bevrijdingsmuseum 1944-1945 in Groesbeek geeft op deze en andere vragen antwoord tijdens een speciale Lili Marleen dag op zondag 21 oktober a.s. in het museum. Dit gebeurt door middel van een publiekslezing, verzorgd door historica Wietske van der Spek, een doorlopende filmdocumentaire en live muziek. Het legendarische lied zal live worden vertolkt door zangeres Majorie Ceulemans-Scholtz. Zij brengt daarnaast een repertoire van (nostalgische) evergreens.

Lili Marleen is méér dan een soldatenlied over afscheid en een onzekere thuiskomst. Het oorspronkelijk Duitse lied was populair onder zowel Duitse als geallieerde troepen, omdat het de menselijke gevoelens in oorlogstijd zo treffend verwoordde: de scheiding van geliefden, heimwee, eenzaamheid en angst voor de dood. De uitwerking ervan reikt tot en met de dag van vandaag. De mythe van Lili Marleen werd grootgemaakt door artiesten als Lale Andersen, Marlene Dietrich, Bing Crosby en Perry Como. Het lied werd onderwerp van veel theater- en cabaretuitvoeringen, documentaires en speelfilms. In de laatste decennia bezongen zelfs Punk- en Heavy-metal bands Lili Marleen: een melancholisch wereldsucces vol tegenspraken!

Het programma is doorlopend van 12.00-17.00 uur. Dit betekent dat de bezoeker op elk moment kan aanschuiven bij één van de programmaonderdelen en ook het museum zelf  kan bezoeken.

Locatie: Nationaal Bevrijdingsmuseum 1944-1945, Wylerbaan 4, 6561 KR Groesbeek

Datum: 21 oktober 2018. Tijd: doorlopend programma van 12.00-17.00 uur

Standaard entreetarieven Bevrijdingsmuseum. De Museumkaart is geldig.

Informatie: 024-3974404; info@bevrijdingsmuseum.nl; www.bevrijdingsmuseum.nl

Facebook: /Bevrijdingsmuseum, Twitter: @bevrijding

De ondertekening van de overgave van Japan

0

De overgave van Japan op 2 september 1945 betekende het einde van de Tweede Wereldoorlog. Keizer Hirohito nam op 15 augustus het besluit om over te gaan tot capitulatie na nucleaire aanvallen op Hiroshima en Nagasaki. De akte van capitulatie werd op 2 september ondertekend.

Gedurende de Tweede Wereldoorlog waren er verschillende conferenties van de geallieerden die zowel in Europa als in het Verre Oosten resoneerden. Op 26 juli 1945 werd de verklaring van Potsdam openbaar gemaakt waardoor de bal in het kamp van Japan lag. Japan kon kiezen voor een vredevolle overgave in ruil voor enkele voorwaarden. Het was voor Japan een moeilijke besluitvorming, maar door een verkeerde interpretatie van het Japanse woord mokusatsu (黙殺) kwam alles in een stroomversnelling. Door deze misinterpretatie ging de Verenigde Staten over tot de inzet van atomaire wapens.

PARATROOPER WW2 Drama Series Pilot

0

Er is een plan voor een tv-serie paratrooper met o.a. een aflevering over de Slag om Arnhem.

Operatie Market Garden was een geallieerd offensief in september 1944, aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Het is de grootste operatie op Nederlands grondgebied tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het was voor de geallieerden en Nederland grotendeels een mislukking doordat een laatste brug bij Arnhem niet kon worden ingenomen. Mede hierdoor werden het noorden en westen van Nederland niet bevrijd en kregen deze gebieden te maken met de hongerwinter.

https://www.gelderlander.nl/arnhem-e-o/plan-voor-tv-serie-paratrooper-met-aflevering-over-slag-om-arnhem-in-lijn-van-band-of-brothers~a21ed325/

https://www.indiegogo.com/projects/paratrooper-ww2-drama-series-pilot#/

https://www.facebook.com/ParatrooperTVDramaSeries/

De dood van Benito Mussolini

0

Op 28 april 1945 werden Mussolini en zijn vriendin geëxecuteerd op bevel van de leiding van de partizanen in Milaan (het Comitato di liberazione nazionale dell’Alta Italia). Mussolini’s volgelingen en reisgenoten Bombacci, Pavolini, Starace en Buffarini werden eveneens doodgeschoten.

De lichamen werden naar Milaan overgebracht waar ze tentoongesteld werden. Op de Piazzale Loreto werden de lijken van Mussolini en Petacci, samen met die van drie lotgenoten, aan de voeten opgehangen aan een portaalbalk van een benzinestation, waar ze werden bespot en aangevallen door de menigte.

Death of a Tyrant – “Musso Mussed Up – Milan, An indignant mob aims well-placed kicks at the bodies of Mussolini and his mistress lying in a public square. Later, their corpses dangle head downward, high above the leering crowds.” scenes of Mussolini’s body in Milan, hangs from rafters of a gas station with mistress

De ondertekening van de capitulatie van Nazi Duitsland

0

Generaal Alfred Jodl kwam op 6 mei 1945 naar Reims (Frankrijk)en bood, instructies van Dönitz opvolgend, alle nog bewapende strijdkrachten aan voor overgave aan de westelijke geallieerden. Dit was precies dezelfde onderhandelingspositie die Von Friedburg innam richting Montgomery en, evenals Montgomery, dreigde de opperbevelhebber van de geallieerde strijdkrachten, generaal Dwight D. Eisenhower, alle onderhandelingen te verbreken, tenzij de Duitsers instemden met een complete onvoorwaardelijke overgave. Jodl stuurde een bericht naar Dönitz, die als nieuwe president zetel hield in Flensburg, hem informerend over Eisenhowers standpunt. Kort na middernacht, stuurde Dönitz, berustend in het onvermijdelijke, een bericht naar Jodl met opdracht tot de volledige en totale overgave van alle Duitse strijdkrachten.

Atlantikwall Zuid-Holland heeft nu eigen strip

0
De bouw van de Atlantikwall heeft voor de kustbewoners in Zuid-Holland dramatische gevolgen. De duinen, het strand en de boulevards worden verboden gebied. Duizenden huizen worden gesloopt en de bewoners moeten elders een goed heenkomen zoeken. Nu is er een stripboek dat deze periode pijnlijk ...
De bouw van de Atlantikwall heeft voor de kustbewoners in Zuid-Holland dramatische gevolgen. De duinen, het strand en de boulevards worden verboden gebied. Duizenden huizen worden gesloopt en de bewoners moeten elders een goed heenkomen zoeken. Nu is er een stripboek dat deze periode pijnlijk ...

De bouw van de Atlantikwall heeft voor de kustbewoners in Zuid-Holland dramatische gevolgen. De duinen, het strand en de boulevards worden verboden gebied. Duizenden huizen worden gesloopt en de bewoners moeten elders een goed heenkomen zoeken. Nu is er een stripboek dat deze periode pijnlijk duidelijk voor het voetlicht brengt. Anderhalf jaar is er aan gewerkt. De samenwerking tussen Atlantikwall-kenner Jeroen Rijpsma en striptekenaar Hennie Vaessen heeft geleid tot een mooi en kleurrijk resultaat.

Hennie Vaessen heeft zijn sporen verdiend met het verstrippen van historische gebeurtenissen zoals “De Slag om Arnhem” en de “Strijd om de Grebbeberg”. Atlantikwall-kenner en auteur Jeroen Rijpsma, opgegroeid in Oostvoorne, heeft Hennie inhoudelijk ondersteund en het nawoord geschreven.

Met een lengte van 6.200 kilometer is de Atlantikwall het grootste bouwwerk van de 20ste eeuw. De Atlantikwall is een verdedigingslinie die loopt van het noordelijkste puntje van de kust van Noorwegen tot de Pyreneeën. De zichtbaar gebleven overblijfselen vertellen ons een fascinerende geschiedenis. Waarvoor dienden die duizenden bunkers? Wie waren de mensen achter dit megalomane project? Waarom begonnen ze eraan en hoe verging het hen ná de oorlog?

Bezetting, afbraak, evacuatie, inundatie, arbeitseinsatz en verzet, alles komt in het stripboek aan bod. Ook het na-oorlogse verhaal van de Atlantikwall wordt niet vergeten. De rode draad in het stripboek wordt gevormd door het verhaal van Hans en Willy, twee fanatieke Duitse soldaten die vanaf 1942 de westkust van het Derde Rijk bewaken. Naarmate de oorlog vordert komen er steeds meer haarscheurtjes in de overtuigingen van Hans en Willy. Tenslotte willen ze alleen nog maar naar huis.

Hun gemoedsverandering loopt gelijk op met de langzame maar onvermijdelijke neergang van het gehate Derde Rijk.

Het hardcoverboek is gemaakt voor lezers van 12 jaar en ouder, heeft 80 pagina’s en de verkoopprijs is 19,60 euro.

Meer beeldmateriaal: https://wetransfer.com/downloads/29076de6e67a9b68c…

Voorzitter Auschwitz Comité ontvangt hoge onderscheiding Oostenrijk

0
Voorzitter Auschwitz Comité ontvangt hoge onderscheiding Oostenrijk
Voorzitter Auschwitz Comité ontvangt hoge onderscheiding Oostenrijk

Voorzitter Nederlands Auschwitz Comité ontvangt hoge onderscheiding republiek Oostenrijk

Jacques Grishaver, voorzitter van het Nederlands Auschwitz Comité, is onderscheiden met het Gouden Ereteken van Verdienste voor de Republiek Oostenrijk. Hij ontving de onderscheiding vandaag uit handen van de ambassadeur van Oostenrijk, mevrouw Dr. Heidemaria Gürer, voor zijn werk voor het Auschwitz Comité en zijn strijd tegen antisemitisme, racisme en uitsluiting.

Daarnaast geldt deze onderscheiding als eerbetoon aan zijn open en onafhankelijke houding die tot uiting kwam in 2000, toen Oostenrijk in een internationaal isolement terecht kwam vanwege het toetreden van de FPö tot de regering. In dat jaar verzocht de toenmalige ambassadeur Alexander Christiani toch aanwezig te mogen zijn bij de Auschwitz Herdenking in Amsterdam. Dat verzoek werd, tegen de toen geldende publieke opinie in, gehonoreerd.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Integrale tekst uitgesproken door ambassadeur Oostenrijk

UITREIKING OOSTENRIJKSE ONDERSCHEIDING AAN JACQUES GRISHAVER, VOORZITTER NEDERLANDS AUSCHWITZ COMITé, 2 MEI 2018

“Meneer Grishaver, mevrouw Verbeet, rabbijn Ten Brink, professor Blom!

Dames en heren, fijn dat ik u vanmiddag allemaal kan begroeten hier in de Oostenrijkse residentie.

Zoals we hier bij elkaar zijn, weten we het natuurlijk allemaal: Jacques Grishaver leidt al twee decennia lang het Nederlands Auschwitz Comité en hij is al sinds 1989 actief binnen deze organisatie.

Het is een grote eer voor mij hem vandaag te mogen gaan huldigen.

Hij is iemand, die – zo heb ik mij laten vertellen – er eigenlijk niet zo van houdt in het zonnetje te worden gezet. Vindt dat hij helemaal niet zo bijzonder is. Liever werkt hij onopvallend áchter de coulissen.

Behalve als het om de goede zaak gaat. Als het moet. Dan staat hij er. Vol in het licht van schijnwerpers en publiciteit, zoals op de jaarlijkse Holocaust-herdenking in het Wertheimpark in Amsterdam.

De juiste woorden vindend, gedreven, met kennis van zaken. Met autoriteit. Live op televisie tegenwoordig. Met een enorm bereik, voor jong en oud.

Terugkijkend op de verschrikkingen van het nationaalsocialisme, op de Holocaust, op de meest zwarte bladzijden van onze gemeenschappelijke geschiedenis. Maar nooit met wrok, nooit verbitterd. Hoewel hij daar alle reden toe zou hebben.

Zelf heeft hij als baby en peuter de oorlog in de onderduik overleefd. Zijn ouders konden met behulp van het verzet ternauwernood aan de vernietigingsmachine van de nazi’s ontsnappen. De familie van zijn moeders kant is nagenoeg compleet uitgemoord in Sobibor. Wie zou het hem kwalijk hebben genomen als hij voor het leven in boosheid en vijanddenken was blijven steken.

Maar zo zit Jacques Grishaver niet in elkaar.

Ik kom nu op de betekenis te spreken die hij heeft gehad (en nog steeds heeft) voor de Nederlands-Oostenrijkse betrekkingen.

In recente tijden waren die banden soms problematisch.

Maar Jacques Grishaver heeft zich nooit laten meeslepen op de golven van negativiteit.

Een voorbeeld was het jaar 2000. Juist in dat jaar, onder moeilijke omstandigheden, stond Jacques Grishaver open voor het idee om voor het eerst in de geschiedenis van zijn Comité de Oostenrijkse ambassadeur aanwezig te laten zijn bij de jaarlijkse Auschwitz-herdenking in het Wertheimpark en hem een krans te laten leggen namens de Republiek Oostenrijk.

Had niet de geschiedenis getoond, wat het betekende, om anderen collectief uit te sluiten, zo luidde zijn argumentatie.

Sinds dat jaar 2000 neemt de Oostenrijkse ambassade ieder jaar deel aan de Holocaust-herdenking bij het Spiegel-monument van Jan Wolkers ter nagedachtenis aan alle slachtoffers.

Zelf was ik al twee keer daarbij aanwezig. Het bijwonen van de Auschwitz-herdenking van 2017 was zelfs het eerste wat ik deed na mijn aankomst in Nederland.

Inmiddels zijn er diplomatieke vertegenwoordigers uit meer dan dertig landen aanwezig bij de steeds groter wordende herdenking, waarbij in januari 2017 ook de minister-president gesproken heeft en de hele bijeenkomst voor het eerst live werd uitgezonden op televisie.

Allemaal verdiensten van Jacques Grishaver en zijn team van vrijwilligers, die met noeste arbeid van een relatief klein opgezette plechtigheid dé in de Nederlandse herinneringscultuur niet meer weg te denken nationale Holocaust-gedenkbijeenkomst hebben gemaakt.

Jacques Grishaver is in Nederland een centrale figuur waar het gaat om het levend houden van de herinnering aan de verschrikkingen van de vernietiging van Joden, Sinti en Roma, Jehova’s Getuigen, mindervaliden en andere door het nationaal-socialisme vervolgden.

Maar ook voor wat betreft het waarschuwen voor ontwikkelingen en gebeurtenissen die haaks staan op de bij ieder wellevend en weldenkend mens voorhandene, alles zeggende overtuiging: “Nooit meer Auschwitz”.

Hij roept onvermoeibaar op ons te verzetten tegen tekenen van intolerantie, discriminatie en racisme in onze samenlevingen.

Dialoog, begrip en verzoening, dat is wat hij vooral ook de jongere generaties wil meegeven als panacee tegen onverdraagzaamheid, uitsluiting, extremisme en radicalisme. Zaken die helaas heden ten dage in vele landen op ons continent nog steeds de kop opsteken.

Familie, vrienden, collega’s van Jacques Grishaver,

We komen nu langzaam bij het officiële gedeelte van deze middag. Staat u mij toe, dat ik in het Duits verder ga…”

Uitreiking:

Hierbij overhandig ik u, Jacques Grishaver, namens de Oostenrijkse bondspresident, de versierselen behorende bij het Gouden Ereteken van Verdienste voor de Republiek Oostenrijk…

Dank u wel!

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

173 verzetsstrijders krijgen gezicht tijdens Dodenherdenking op Ereveld Loenen

0
173 verzetsstrijders krijgen gezicht tijdens Dodenherdenking op Ereveld Loenen
173 verzetsstrijders krijgen gezicht tijdens Dodenherdenking op Ereveld Loenen

DEN HAAG, 30 april 2018 – In dit Jaar van Verzet organiseert de Oorlogsgravenstichting een bijzondere Dodenherdenking op Nationaal Ereveld Loenen voor de nabestaanden van de bijna 4.000 oorlogsslachtoffers en voor bezoekers. Verzet staat centraal zowel tijdens de ceremonie als aansluitend tijdens Ereveld Vol Leven. Gastspreker Frans Timmermans, eerste vicevoorzitter van de Europese Commissie, opent de herdenking en deelt zijn gedachten over de rol van Europa in de vrede van nu. Ceremoniemeester Bas Westerweel, kleinzoon van verzetsstrijder Joop Westerweel, vertelt over de persoonlijke verwarring die het gemis van zijn opa met zich mee brengt: “Hoe gedenk ik een held voor velen en tegelijkertijd een afwezige voor een paar?”

Na de minuut stilte en het Wilhelmus vult het ereveld zich met leven. In totaal krijgen ruim 650 van de bijna 4.000 oorlogsslachtoffers voor even een gezicht doordat leeftijdsgenoten en nabestaanden plaatsnemen achter de graven. Onder hen 173 verzetsstrijders. Op Nationaal Ereveld Loenen liggen in totaal 700 verzetsstrijders begraven, onder hen zeven vrouwen en 32 studenten, ieder met zijn of haar eigen verhaal.

Verhalen van verzet
Op 4 mei worden enkele van de verhalen uitgelicht; deze verhalen zijn niet belangrijker dan de andere verhalen. Deze verhalen geven wel het verzet vanuit verschillende perspectieven weer zoals die van verzetsgroepen, studenten en vrouwen. Bij sommige verhalen zijn nabestaanden aanwezig achter het graf van hun dierbare of als verhalenverteller om de oorlogsgeschiedenis van hun familie te delen. Bij het graf van verzetsstrijder Herman Wiardi Beckman staat zijn achterkleindochter Renske: “Ik vind het een eer om op 4 mei het verhaal van mijn overgrootvader te vertellen omdat het mooi is dat zijn verhaal nog steeds verteld wordt, en dat ik daar een rol ik kan spelen”.

Andere verhalen die bezoekers tegenkomen op het ereveld zijn die van Verzetsgroep de Geuzen, organisator van het studentenverzet Han Gelder en Jonetta ter Borg-Elfering, verzetsvrouw en moeder.

Kom langs op 4 mei
In totaal krijgen ruim 650 oorlogsslachtoffers op 4 mei ook voor even weer een gezicht. Burgers en militairen, mannen en vrouwen, volwassenen en kinderen. Zo ontstaat een impactvol en confronterend beeld voor bezoekers. Met Ereveld Vol Leven geeft de Oorlogsgravenstichting een nieuwe dimensie aan de Dodenherdenking op Nationaal Ereveld Loenen. Het is een eerste stap om op 4 mei tot een nieuwe manier van herdenken te komen die alle generaties aanspreekt.

Dodenherdenking Nationaal Ereveld Loenen, Groenedaalseweg 64, Loenen (Apeldoorn). Aanvang ceremonie 13.30 uur, uiterlijk aanwezig om 13.15 uur. Aansluitend Ereveld Vol Leven tot 16.30 uur.

De Oorlogsgravenstichting
In Nederland zijn 180.000 mensen door de Oorlogsgravenstichting geregistreerd als oorlogsslachtoffer. Mannen, vrouwen en kinderen die hun leven verloren tijdens de Tweede Wereldoorlog of tijdens gewelddadige conflicten daarna – zoals in voormalig Nederlands-Indië en tijdens recente (vredes)missies.

Al deze mensen hebben een verhaal, hoe kort en eenvoudig ook. De Oorlogsgravenstichting wil de herinnering aan deze mensen levend houden door hun verhalen te verzamelen, te delen op de website en door het onderhouden van de 50.000 Nederlandse oorlogsgraven overal in de wereld.

Kijk ook op www.oorlogsgravenstichting.nl , www.ereveldvolleven.nlw,

www.ereveldvolleven.nl/pers en www.herdenken.tv voor video’s van de verhalen

Laatste berichten