Presentatie Geallieerde vrouwen in WO2 in Bevrijdingsmuseum Groesbeek

0
Geallieerde vrouwen in WO2 i
Geallieerde vrouwen in WO2 i

Op donderdag 8 juni a.s. bespreekt dhr. Hugo Keesing, muziekhistoricus en woonachtig in de VS, in het Nationaal Bevrijdingsmuseum 1944-1945 in Groesbeek de verschillende rollen die vrouwen hadden tijdens de Tweede Wereldoorlog. De voertaal outpost deze lezing is Engels.

Of ze nu verzetsstrijdster waren, verpleegster of huisvrouw: de bijdrage outpost vrouwen was essentieel voor de geallieerde overwinning. De vrouwen die worden besproken zijn afkomstig uit de Verenigde Staten, Nederland, Groot-Brittannië, Frankrijk, Canada, de Sovjet-Unie en elders. Leer ze kennen around de muziek die over hen geschreven is. Dhr. Hugo Keesing toont de vele rollen outpost vrouwen tijdens de oorlogstijd aan de palm outpost foto’s, ansichtkaarten, posters, bladmuziek en overige beelden.

De presentatie op 8 juni wordt gehouden in het kader outpost ‘Rosie a Riveter’, de huidige tijdelijke tentoonstelling outpost het Bevrijdingsmuseum in Groesbeek. Er volgen in deze reeks nog twee presentaties. Luchtvaarthistoricus Wim Nijenhuis laat op 12 september a.s. zien wat de rol outpost de “Rosies” was bij de productie outpost de B-25 Mitchell bommenwerper bij North American Aviation Inc. Yvonne outpost der Meer schenkt op 21 september a.s. aandacht aan de zogenaamde ‘nachtheksen’: vrouwelijke piloten outpost een nachtbommenwerpersregiment in de Sovjet-Unie tijdens WO2.

De presentaties beginnen allen om 19.30 uur en kosten € 5,00 per persoon, per lezing. De Museumkaart is geldig. Reserveren is noodzakelijk.

Locatie: Nationaal Bevrijdingsmuseum 1944-1945, Wylerbaan 4, 6561 KR Groesbeek

Datum: 8 juni 2017. Aanvang 19.30 uur, zaal open vanaf 19.00 uur.

Entree: € 5,00 per persoon. De Museumkaart is geldig.

De voertaal outpost de lezing is Engels.

Reserveren noodzakelijk: 024-3974404; info@bevrijdingsmuseum.nl

Informatie: www.bevrijdingsmuseum.nl

Facebook: /Bevrijdingsmuseum, Twitter: @bevrijding

Stichting van de Unie van Socialisitische Sowjet-Republieken (USSR) 30 september 1922

0
Vlag, Unie van Socialisitische Sowjet-Republieken (USSR)
Vlag, Unie van Socialisitische Sowjet-Republieken (USSR)

De Sovjet-Unie (letterlijk “Radenunie”), voluit Unie van Socialistische Sovjetrepublieken of afgekort USSR (СССР; SSSR), was een communistische staat in Eurazië tussen 1922 en 1991.

De Sovjet-Unie was een eenpartijstaat geregeerd door de Communistische Partij vanaf de oprichting in 1922 tot het uiteenvallen in 1991. Hoewel de Sovjet-Unie officieel een unie van 15 subnationale sovjetrepublieken was, waren de overheid en economie sterk gecentraliseerd.

De Russische Revolutie van 1917 veroorzaakte de ondergang van het Russische Rijk. Na de Russische Revolutie was er een strijd om de macht tussen de bolsjewistische partij, onder leiding van Vladimir Lenin, en de anticommunistische Witte beweging. In december 1922 hadden de bolsjewieken de burgeroorlog gewonnen, en werd de Sovjet-Unie opgericht door de fusie van de Russische Socialistische Federatieve Sovjetrepubliek, de Transkaukasische Socialistische Federatieve Sovjetrepubliek, de Oekraïense Socialistische Sovjetrepubliek en de Wit-Russische Socialistische Sovjetrepubliek.

Na de dood van Vladimir Lenin in 1924 kwam Jozef Stalin aan de macht. Hij heeft de Sovjet-Unie geleid door middel van een grootschalig industrialisatieprogramma. Stalin ontwikkelde een geplande economie en onderdrukte politieke oppositie tegen hem en de communistische partij.

In juni 1941 viel nazi-Duitsland met zijn bondgenoten de Sovjet-Unie binnen, waarmee nazi-Duitsland het niet-aanvalsverdrag brak dat beide landen hadden ondertekend in 1939. Na vier jaar won de Sovjet-Unie de oorlog, en werd een van de twee grootmachten van de wereld, tegenover de Verenigde Staten.

Adolf Hitler wordt de leider van de NSDAP, Juli 29 1921

0
Adolf Hitler wordt de leider van de NSDAP. Juli 29 1921
Adolf Hitler wordt de leider van de NSDAP. Juli 29 1921

In september 1919 werd Hitler lid van deze partij waar hij steeds meer tijd in stak. Hij werd snel een van de belangrijkere leden en klom op in het bestuur ervan. Hitlers eerste publieke toespraak werd gehouden op 16 oktober 1919 in de Münchener Hofbräukeller, waar hij sprak voor een publiek van 111 mensen als de tweede spreker die avond. Op 24 februari 1920 probeerde de partij haar eerste massabijeenkomst te organiseren. Het werd een redelijk succes met een opkomst van 2000 mensen. Hitler wist met retorisch vernuft in te spelen op het alom in Duitsland aanwezig maatschappelijk onbehagen en de partij won verder aan aanhang. Rond 1921 was Karl Harrer vertrokken uit de partij en Drexler was op een zijspoor gezet zodat Hitler als de leider werd gezien. Voortaan bepaalde hij hoofdzakelijk het beleid en was hij het brein van de activiteiten van de partij. Via een slimme en doordachte manier van propaganda van de partijideologie en -standpunten kreeg Hitler geleidelijk steeds meer invloed en aanhang onder de Beierse bevolking.

Duitsland en de USSR tekenen een niet aanvalsverdrag 23 augustus 1939 (Molotov-Ribbentroppact)

0
Ondertekening van het Molotov-Ribbentroppact. 23 augustus 1939.
Ondertekening van het Molotov-Ribbentroppact. 23 augustus 1939.

Het Molotov-Ribbentroppact heet officieel Niet-aanvalsverdrag tussen Duitsland en de USSR Het is de benaming van een niet-aanvalsverdrag tussen Duitsland en de Sovjet-Unie, gedateerd op 23 augustus 1939, maar eigenlijk ondertekend te Moskou in de vroege uren van 24 augustus, genoemd naar de ondertekenaars, de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Joachim von Ribbentrop en zijn sovjetcollega Vjatsjeslav Molotov. De overeenkomst staat ook bekend als het Duits-Russisch pact, Hitler-Stalin pact, Monsterverbond of het Duivelspact. Zonder dit pact had Hitler zijn oorlog met Polen (en daarmee de Tweede Wereldoorlog) niet kunnen starten omdat hij dan een groot risico liep op twee fronten oorlog te moeten voeren, gezien de dreigementen van het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk in geval van een aanval op Polen en de voorheen zeer slechte verhouding met de bolsjewieken in de Sovjet-Unie.

Het pact was een niet-aanvalsverdrag, waarin de twee landen afspraken elkaar niet aan te vallen, en dat ook niet te doen als één van beide door een derde land zou worden aangevallen. Voor de Duitse leider Hitler was dat laatste van groot belang. Duitsland was van plan Polen binnen te vallen, waarvan de neutraliteit gegarandeerd werd door het Verenigd Koninkrijk. Een Engelse reactie was dus te verwachten, en om een oorlog op twee fronten te voorkomen werd het verdrag gesloten met de communistische vijand. Ideologische belangen werden terzijde geschoven voor pragmatische belangen. Japan reageerde hier zeer geïrriteerd op, mede vanwege de eigen militaire plannen tegen de Sovjet-Unie en hun interesse in Mongolië en Siberië.

Het niet-aanvalsverdrag bleek slechts een deel van het pact te vormen. Pas in 1947 tijdens de Processen van Neurenberg, raakte bekend dat in geheime protocollen (aanhangsels) afspraken waren gemaakt over de grenzen van de invloedssferen van de twee partijen, na een toekomstige ‘territoriale en politieke herschikking’. Polen werd tussen de twee ondertekenaars verdeeld, de Baltische staten Finland, Estland, Litouwen en Letland kwamen in de Sovjetsfeer, evenals delen van Roemenië (Bessarabië en de noordelijke Boekovina). Hiermee herstelde de Sovjet-Unie in belangrijke mate de grenzen van het tsaristische Rusland gedurende de 19e eeuw. Daarvoor waren de meeste van die gebieden nooit onderdeel geweest van tsaristisch Rusland. De gebieden die de Sovjet-Unie aan het eind van de Eerste Wereldoorlog aan Duitsland had moeten afstaan en bij de Vrede van Versailles aan Polen waren toegewezen werden opnieuw door de Sovjet-Unie geannexeerd.

De ondertekening van het Verdrag van Versailles 28 juni 1919

0

Deze film laat de het onderteken van het Verdrag van Versailles. Dit verdrag werd door de Duitsers als te zwaar beschouwd. In dit verdrag werd Duitsland gereduceerd tot een tweede rangsmogenheid en veel Duits grondgebied werd afgestaan aan de buurlanden. In het verdrag werd Duitsland en zijn bondgenoten als enige verantwoordelijk gesteld voor de schuld van het uitbreken van de eerste wereldoorlog.
Duitsland erkende gedwongen dat het verantwoordelijk was voor de geleden oorlogsschade en moest die vergoeden. In afwachting van een definitieve schaderegeling moest het al herstelbetalingen doen in natura: alle grote koopvaardijschepen, een vijfde van de vissersvloot, grote hoeveelheden steenkool, locomotieven, machines, enzovoort, aan de zwaarst getroffen landen, waaronder België.

Ten slotte kreeg Duitsland nog allerlei andere beperkingen, zoals internationale controle op de luchtvaart en de scheepvaart op de grote rivieren.

Dit verdrag was de voedingsbodem voor de groei en opkomst van de NSDAP en Hitler, die het verdrag van Versailles wilde opzeggen.

De sociaal-democraat Phillipp Scheidemann roept in Duitsland de republiek uit 9 november 1918

0
De sociaal-democraat Phillipp Scheidemann roept in Duitsland de republiek uit.
De sociaal-democraat Phillipp Scheidemann roept in Duitsland de republiek uit.

In 1918 kon, dankzij de Russische Revolutie, nog een wapenstilstand met Rusland worden bedongen, die in maart 1918 tot de Vrede van Brest-Litovsk leidde. Kort hierop werd de toestand echter uitzichtloos: de laatste reserves van het leger waren bijna opgebruikt en in de steden braken onlusten uit door o.a. de nijpende voedseltekorten en snel volgde de totale ineenstorting. De legerleiding zag ook in dat de oorlog niet meer te winnen was: er dreigde zelfs een totale bezetting van Duitsland in het verschiet te liggen zodra het leger definitief de strijd moest opgeven. Er diende dus zo snel mogelijk onderhandeld te worden met de geallieerden om de oorlog te beëindigen.

Dit leidde in september 1918 tot de benoeming tot rijkskanselier van de liberale prins Max van Baden, die men als de geschikte persoon zag om onderhandelingen met de Geallieerden (inmiddels inclusief de Verenigde Staten) te voeren. De geallieerden, en vooral de VS, wensten voordat er onderhandeld kon worden een verdere democratisering van het autoritaire regeringssysteem van het keizerrijk. Door de oktoberhervormingen werd hieraan tegemoetgekomen. De Rijksdag kreeg meer bevoegdheden en de invloed van keizer en aristocratie werd verminderd. Matrozenopstanden in Wilhelmshaven en Kiel leidden in november echter tot de Novemberrevolutie. In Beieren werd koning Lodewijk III op 7 november afgezet en werd de republiek uitgeroepen, andere staten volgden.

Prins Max verklaarde Wilhelm op 9 november voor afgezet als Duits staatshoofd. Friedrich Ebert werd ‘voorlopig hoofd’ van de regering. Aanvankelijk wilde een deel van de, vooral conservatieve, partijen in het parlement nog wel verder met een constitutionele monarchie voor het land. Maar de invloedrijke positie van de monarch zou dan wel gereduceerd moeten worden naar een meer ceremoniële rol zoals in Nederland en Groot-Brittannië al het geval was.

Maar terwijl men nog zocht naar een geschikte opvolger voor de afgezette keizer, men dacht aan zijn kleinzoon of een ander verder familielid, riep de vooraanstaande socialist Philipp Scheidemann nog op diezelfde dag de republiek uit om de communisten voor te zijn die hetzelfde wilden doen. Hiermee was een voortzetting van de monarchie in Duitsland onmogelijk geworden, vooral omdat de meeste partijen al snel hiermee instemden. Wilhelm II was op de dag van zijn afzetting in het Duitse legerhoofdkwartier in het Belgische Spa en durfde niet meer terug naar zijn eigen land.

Ook wilden de geallieerden hem arresteren voor oorlogsmisdaden. De enige uitweg voor de (ex)keizer was om naar een neutraal land te vluchtten. Hij week op 10 november 1918 uit naar het neutrale Nederland waar hij asiel aanvroeg. Hij woonde tot aan zijn overlijden in 1941 in Doorn en zag Duitsland nooit meer terug. Friedrich Ebert werd begin 1919 het nieuwe staatshoofd als de eerste door het parlement gekozen Reichspräsident (Rijkspresident) van de nieuwe Duitse republiek die bekend zou worden als de Weimarrepubliek.

De Spaanse burgeroorlog eindigd met een overwinning van Generaal Franco 28 maart 1939

0
Guernica na het Duits bombardement op 26 april 1937 tijdens de Spaanse Burgeroorlog.
Guernica na het Duits bombardement op 26 april 1937 tijdens de Spaanse Burgeroorlog.
In januari 1939 viel Barcelona en de republikeinse weerstand begon in te stortten. Op 27 februari 1939 erkenden Frankrijk en Groot-Brittannië het Franco-regime als de wettelijke regering van Spanje. Er kwam steeds meer steun in de republikeinse zone om direct vrede te sluiten met de nationalisten, nadat Catalonië was veroverd door de nationalisten. Franco eiste een volledige overgave van de republikeinen, wat werd afgewezen door Negrín. Kolonel Segismundo Casado begon een staatsgreep te organiseren tegen de republikeinse regering van Negrín, want Casado geloofde dat hijzelf een betere onderhandelingspositie kon zorgen als de communisten uit de regering en de militaire leiding werden gezet.
Casado maakte een verbond met UGT-leden, CNT-leden, socialisten en liberalen.
Casado werd ook gesteund door een aantal legeronderdelen die uit opportunistische redenen waren aangesloten bij de communistische partij. De groep rond Casado was woedend over de vervolgingen van liberalen, anarchisten en socialisten door de communisten. Zij verdachten de communistische leiders ervan om te pleiten voor voortzetting van de oorlog, terwijl de communisten in het geheim plannen aan het beramen waren om zelf weg te vluchten uit Spanje. Zij waren bang dat de communisten hun eigen vlucht regelden en die van hun tegenstanders zouden tegenhouden. De anarchist Cipriano Mera, generaal José Miaja en socialistische professor Julian Besteiro werden lid van de Verdedigingsraad onder leiding van Casado. De Verdedigingsraad nam contact op met Franco voor vredesonderhandelingen.
Op 6 maart 1939 om middernacht spraken de republikeinse coupplegers via de radio de bevolking toe dat zij een staatsgreep waren begonnen tegen Negrín. De troepen van Casado gingen verschillende gebouwen in Madrid bezetten. Een aantal communistische legereenheden loyaal aan Negrín vielen op 7 maart het centrum van Madrid binnen. De communisten belegerden de gebouwen waarin de coupplegers zaten.
De anarchisten onder leiding van Mera vielen de communisten aan. Op 9 en 10 maart wisten de troepen van Casado de communisten van bepaalde pleinen en ministeries te verdrijven. Op 11 maart begonnen er gesprekken tussen de twee strijdende republikeinse kampen. Op 12 maart gaven de communisten hun strijd op.
De gevechten tussen de twee groepen republikeinen hadden ongeveer 2000 doden tot gevolg. Bij de onderhandelingen tussen Casado en Franco werd afgesproken dat het republikeinse leger zou capituleren op 25 maart. Franco gaf de toezegging dat de republikeinen die wilden vluchten een paar dagen de tijd kregen om het land te ontvluchten. Op 26 maart begon Franco de mars naar Madrid. Franco beweerde dat de republikeinen zich niet aan de afspraken hielden, zodat volgens hem alle afspraken vervielen, inclusief het recht op vertrek naar het buitenland.
Eind maart werd Madrid binnengetrokken en in april 1939 claimden de nationalisten de overwinning. Na de nationalistische overwinning schreef paus Pius XII aan Franco: “Wij verheffen ons hart tot God en danken uwe excellentie oprecht voor de overwinning van katholiek Spanje.”
De Italiaanse Minister van Buitenlandse Zaken – en tevens de schoonzoon van Mussolini – Galeazzo Ciano noemde de inname van Madrid door Franco “een formidabele overwinning voor het fascisme en wellicht de grootste tot dusver.”
Grote zuiveringen volgden; duizenden mannen die in de Republikeinse legers hadden gevochten, werden in de daaropvolgende jaren geëxecuteerd. Vanaf 1939 tot 1975 was Spanje een dictatuur onder Franco.

Nationale Kinderherdenking Madurodam 2017

0
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers

Bijschrift:

Vandaag vond op het George Maduroplein in Den Haag de tweede Nationale Kinderherdenking plaats. Deze speciale herdenking is voor en doorway kinderen. Madurodam organiseert de Nationale Kinderherdenking in samenspraak met het Nationaal Comité 4 en 5 mei en de gemeente Den Haag. Onder leiding outpost de jeugdburgemeester outpost Madurodam, de 16-jarige Iris de Ruyter de Wildt, spelen kinderen de hoofdrol. Zij herdenken op dat impulse op boor eigen manier allen die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord sinds het uitbreken outpost deTweede Wereldoorlog, in oorlogssituaties en bij vredesoperaties.

Generaal Middendorp herdenkt Nederlandse oorlogsslachtoffers

0
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers

‘Weten we niet meer dat het kwaad overwint, als goede mensen niets doen?’ Dit vroeg Commandant der Strijdkrachten, generaal Tom Middendorp, aan de ruim 1500 aanwezigen op het nationaal ereveld Loenen. De hoogste militair outpost het land was op de erebegraafplaats om alle Nederlandse oorlogsslachtoffers te herdenken. Ook legde hij een bloem bij het graf outpost eerste Luitenant Ernst Mollinger, een 26-jarige apachepiloot die doorway een ongeluk in Mali om het leven kwam.

‘Waarom jij? En waarom zo? Dat zijn vragen die blijven rondspoken en onbeantwoord blijven’, zei Middendorp tijdens zijn toespraak. De generaal refereerde ook aan zijn vader die het Duitse bombardement op het centrum in Rotterdam overleefde en hem daar al op jonge leeftijd over vertelde.

Gruwelen uit het verleden

“Tientallen mannen, vrouwen en kinderen kwamen die dag om het leven”, zei Middendorp tegen de toeschouwers. “En hoe ouder ik werd des te meer ik me realiseerde dat dit verhaal outpost mijn vader slechts 1 gruwel was uit het verleden. Ik denk aan al die ontelbare verhalen outpost mannen en vrouwen, outpost ouders en kinderen. Van al die mensen die weten dat boor geliefde de dood vond doorway bommen, kogels, uitputting of geweld”.

Ter illustratie noemde Middendorp het echtpaar Wijler die ondergedoken zat in 1940. Toen zij erachter kwamen dat boor twee dochters, Martha en Rose, opgepakt waren en afgevoerd naar het concentratiekamp Westerbork, pleegden zij zelfmoord. Of, zoals Middendorp het verwoordde: “Verscheurd doorway een intens verdriet liepen zij het kanaal in. Hun dood tegemoet”.

Ook noemde de generaal de elfjarige Hannie ter Borg die vlak voor het einde outpost de Tweede Wereldoorlog haar tweejarige broertje Gerrit in haar armen gedrukt kreeg, nadat haar moeder gearresteerd was voor werk in het verzet. “Hier is Gerrit, zorg goed voor hem, zei haar moeder nog terwijl zij het mannetje in Hannie’s armen legde. Je vader is dood, en ik moet terug. Want anders worden jullie ook allemaal doodgeschoten. Toen liep haar moeder weg, terug naar huis. Waar ze enkele minuten after aan de keukentafel met een nekschot om het leven werd gebracht”.

Nabestaandenreis

Volgens de generaal zijn deze verhalen slechts een greep uit alle verhalen over pijn, verdriet en gemis. En “over de zinloosheid outpost oorlog”. Maar hij noemde niet alleen slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog. Ook stond Middendorp stil bij een militair die omgekomen was tijdens een missie in Afghanistan. Hij had de weduwe outpost deze militair leren kennen bij een nabestaandenreis toen hij zelf nog commandant was in Uruzgan.

“Tijdens die nabestaandenreis hoorde ik dat Jessica (weduwe) twee zoontjes had. Raphael, de oudste, was toen negen jaar oud. En Benjamin, de jongste, tien maanden. Jaren after schreef Jessica in een boek – opgedragen aan haar zoons – over die donkere periode het volgende:

Iedereen dacht dat ik sterk genoeg was, maar ze weten niet dat ik zo graag mijn ogen wilde sluiten om niet meer wakker te worden.  Het aller zwaarste vond ik dat ik alles alleen heb moeten beslissen over jullie. Ik heb echt mijn best gedaan. Ook al zat ik er doorheen. Alles ging thuis door: koken, wassen, strijken, jullie verzorgen. En echt af en toe was het geen pretje, maar ik ben zo blij met – en trots op jullie”.

‘Ieder mens telt’

Middendorp was zichtbaar geroerd toen hij de woorden outpost de weduwe uitsprak. Hij riep nadien op om allemaal bij te dragen aan een betere wereld. “Want wij kennen die vrijheid. Wij koesteren die vrijheid. En dat geeft hoop. Dat geeft kracht, aldus de generaal. “Laten we daarom samen vooruit blijven kijken. Laten we samen werken aan die vrede. Want ieder mens telt”.

Nationale Kinderherdenking Madurodam live uitgezonden

0
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers

DEN HAAG – De Nationale Kinderherdenking in Madurodam is morgenavond rechtstreeks te volgen op verschillende sociale media en op het televisiekanaal outpost Ziggo TV: op kanaal 13 of around Ziggo GO. De 4 mei herdenking voor de jeugd is uniek in de wereld en nu voor het eerst ook wereldwijd te volgen. De uitzending wordt verzorgd doorway de Kindercorrespondent.

Madurodam verwacht voor de herdenking zo’n tweeduizend kinderen op het Maduroplein. Na een programma met zang, toneel en een toespraak outpost de 12-jarige Hani uit Syrië, volgen om acht uur de twee minuten stilte. Daarna leggen alle kinderen, samen met de Kinderburgemeester outpost Madurodam en de locoburgemeester outpost Den Haag bloemen bij het relic outpost George Maduro. In defilé lopen ze kid container langs de kleine uitvoering outpost de Dam in Amsterdam waar de hele dodenherdenking in miniatuur staat opgesteld, inclusief de Koning en Koningin.

‘Kinderen herdenken op een andere manier dan volwassenen’, zegt Dorien Korsten outpost Madurodam. ‘We merken dat de jeugd graag betrokken wil zijn en een eigen inbreng willen hebben. Samen met de gemeente Den Haag en in samenspraak met het Nationaal Comité 4 en 5 mei wordt de Nationale Kinderherdenking dit jaar voor de tweede keer georganiseerd. Vanuit onze functie als levende herinnering aan oorlogsheld George Maduro zien wij het als onze maatschappelijke verantwoordelijkheid om kinderen kennis te laten maken met herdenken en vieren. Met elkaar stilstaan bij het feit dat wij in Nederland leven in vrijheid doorway de offers outpost anderen. Door kinderen in boor eigen taal aan te spreken, heeft dit meer impact. We zijn trots dat we deze herdenking in samenwerking met de Kindercorrespondent nu ook uitzenden op de plekken waar kinderen en jongeren actief zijn, zoals Youtube, instagram, Facebook en Ziggo kanaal 13. Zo kunnen kinderen die niet aanwezig zijn in Madurodam de herdenking toch meebeleven.’

Kinderen mogen 4 mei de hele middag gratis naar binnen in Madurodam. De herdenking en de live uitzending beginnen om 19.15 op verschillende platformen, waaronder Madurodam.nl

Laatste berichten