De dood van Benito Mussolini

0

Op 28 april 1945 werden Mussolini en zijn vriendin geëxecuteerd op bevel van de leiding van de partizanen in Milaan (het Comitato di liberazione nazionale dell’Alta Italia). Mussolini’s volgelingen en reisgenoten Bombacci, Pavolini, Starace en Buffarini werden eveneens doodgeschoten.

De lichamen werden naar Milaan overgebracht waar ze tentoongesteld werden. Op de Piazzale Loreto werden de lijken van Mussolini en Petacci, samen met die van drie lotgenoten, aan de voeten opgehangen aan een portaalbalk van een benzinestation, waar ze werden bespot en aangevallen door de menigte.

Death of a Tyrant – “Musso Mussed Up – Milan, An indignant mob aims well-placed kicks at the bodies of Mussolini and his mistress lying in a public square. Later, their corpses dangle head downward, high above the leering crowds.” scenes of Mussolini’s body in Milan, hangs from rafters of a gas station with mistress

De ondertekening van de capitulatie van Nazi Duitsland

0

Generaal Alfred Jodl kwam op 6 mei 1945 naar Reims (Frankrijk)en bood, instructies van Dönitz opvolgend, alle nog bewapende strijdkrachten aan voor overgave aan de westelijke geallieerden. Dit was precies dezelfde onderhandelingspositie die Von Friedburg innam richting Montgomery en, evenals Montgomery, dreigde de opperbevelhebber van de geallieerde strijdkrachten, generaal Dwight D. Eisenhower, alle onderhandelingen te verbreken, tenzij de Duitsers instemden met een complete onvoorwaardelijke overgave. Jodl stuurde een bericht naar Dönitz, die als nieuwe president zetel hield in Flensburg, hem informerend over Eisenhowers standpunt. Kort na middernacht, stuurde Dönitz, berustend in het onvermijdelijke, een bericht naar Jodl met opdracht tot de volledige en totale overgave van alle Duitse strijdkrachten.

Atlantikwall Zuid-Holland heeft nu eigen strip

0
De bouw van de Atlantikwall heeft voor de kustbewoners in Zuid-Holland dramatische gevolgen. De duinen, het strand en de boulevards worden verboden gebied. Duizenden huizen worden gesloopt en de bewoners moeten elders een goed heenkomen zoeken. Nu is er een stripboek dat deze periode pijnlijk ...
De bouw van de Atlantikwall heeft voor de kustbewoners in Zuid-Holland dramatische gevolgen. De duinen, het strand en de boulevards worden verboden gebied. Duizenden huizen worden gesloopt en de bewoners moeten elders een goed heenkomen zoeken. Nu is er een stripboek dat deze periode pijnlijk ...

De bouw van de Atlantikwall heeft voor de kustbewoners in Zuid-Holland dramatische gevolgen. De duinen, het strand en de boulevards worden verboden gebied. Duizenden huizen worden gesloopt en de bewoners moeten elders een goed heenkomen zoeken. Nu is er een stripboek dat deze periode pijnlijk duidelijk voor het voetlicht brengt. Anderhalf jaar is er aan gewerkt. De samenwerking tussen Atlantikwall-kenner Jeroen Rijpsma en striptekenaar Hennie Vaessen heeft geleid tot een mooi en kleurrijk resultaat.

Hennie Vaessen heeft zijn sporen verdiend met het verstrippen van historische gebeurtenissen zoals “De Slag om Arnhem” en de “Strijd om de Grebbeberg”. Atlantikwall-kenner en auteur Jeroen Rijpsma, opgegroeid in Oostvoorne, heeft Hennie inhoudelijk ondersteund en het nawoord geschreven.

Met een lengte van 6.200 kilometer is de Atlantikwall het grootste bouwwerk van de 20ste eeuw. De Atlantikwall is een verdedigingslinie die loopt van het noordelijkste puntje van de kust van Noorwegen tot de Pyreneeën. De zichtbaar gebleven overblijfselen vertellen ons een fascinerende geschiedenis. Waarvoor dienden die duizenden bunkers? Wie waren de mensen achter dit megalomane project? Waarom begonnen ze eraan en hoe verging het hen ná de oorlog?

Bezetting, afbraak, evacuatie, inundatie, arbeitseinsatz en verzet, alles komt in het stripboek aan bod. Ook het na-oorlogse verhaal van de Atlantikwall wordt niet vergeten. De rode draad in het stripboek wordt gevormd door het verhaal van Hans en Willy, twee fanatieke Duitse soldaten die vanaf 1942 de westkust van het Derde Rijk bewaken. Naarmate de oorlog vordert komen er steeds meer haarscheurtjes in de overtuigingen van Hans en Willy. Tenslotte willen ze alleen nog maar naar huis.

Hun gemoedsverandering loopt gelijk op met de langzame maar onvermijdelijke neergang van het gehate Derde Rijk.

Het hardcoverboek is gemaakt voor lezers van 12 jaar en ouder, heeft 80 pagina’s en de verkoopprijs is 19,60 euro.

Meer beeldmateriaal: https://wetransfer.com/downloads/29076de6e67a9b68c…

Voorzitter Auschwitz Comité ontvangt hoge onderscheiding Oostenrijk

0
Voorzitter Auschwitz Comité ontvangt hoge onderscheiding Oostenrijk
Voorzitter Auschwitz Comité ontvangt hoge onderscheiding Oostenrijk

Voorzitter Nederlands Auschwitz Comité ontvangt hoge onderscheiding republiek Oostenrijk

Jacques Grishaver, voorzitter van het Nederlands Auschwitz Comité, is onderscheiden met het Gouden Ereteken van Verdienste voor de Republiek Oostenrijk. Hij ontving de onderscheiding vandaag uit handen van de ambassadeur van Oostenrijk, mevrouw Dr. Heidemaria Gürer, voor zijn werk voor het Auschwitz Comité en zijn strijd tegen antisemitisme, racisme en uitsluiting.

Daarnaast geldt deze onderscheiding als eerbetoon aan zijn open en onafhankelijke houding die tot uiting kwam in 2000, toen Oostenrijk in een internationaal isolement terecht kwam vanwege het toetreden van de FPö tot de regering. In dat jaar verzocht de toenmalige ambassadeur Alexander Christiani toch aanwezig te mogen zijn bij de Auschwitz Herdenking in Amsterdam. Dat verzoek werd, tegen de toen geldende publieke opinie in, gehonoreerd.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Integrale tekst uitgesproken door ambassadeur Oostenrijk

UITREIKING OOSTENRIJKSE ONDERSCHEIDING AAN JACQUES GRISHAVER, VOORZITTER NEDERLANDS AUSCHWITZ COMITé, 2 MEI 2018

“Meneer Grishaver, mevrouw Verbeet, rabbijn Ten Brink, professor Blom!

Dames en heren, fijn dat ik u vanmiddag allemaal kan begroeten hier in de Oostenrijkse residentie.

Zoals we hier bij elkaar zijn, weten we het natuurlijk allemaal: Jacques Grishaver leidt al twee decennia lang het Nederlands Auschwitz Comité en hij is al sinds 1989 actief binnen deze organisatie.

Het is een grote eer voor mij hem vandaag te mogen gaan huldigen.

Hij is iemand, die – zo heb ik mij laten vertellen – er eigenlijk niet zo van houdt in het zonnetje te worden gezet. Vindt dat hij helemaal niet zo bijzonder is. Liever werkt hij onopvallend áchter de coulissen.

Behalve als het om de goede zaak gaat. Als het moet. Dan staat hij er. Vol in het licht van schijnwerpers en publiciteit, zoals op de jaarlijkse Holocaust-herdenking in het Wertheimpark in Amsterdam.

De juiste woorden vindend, gedreven, met kennis van zaken. Met autoriteit. Live op televisie tegenwoordig. Met een enorm bereik, voor jong en oud.

Terugkijkend op de verschrikkingen van het nationaalsocialisme, op de Holocaust, op de meest zwarte bladzijden van onze gemeenschappelijke geschiedenis. Maar nooit met wrok, nooit verbitterd. Hoewel hij daar alle reden toe zou hebben.

Zelf heeft hij als baby en peuter de oorlog in de onderduik overleefd. Zijn ouders konden met behulp van het verzet ternauwernood aan de vernietigingsmachine van de nazi’s ontsnappen. De familie van zijn moeders kant is nagenoeg compleet uitgemoord in Sobibor. Wie zou het hem kwalijk hebben genomen als hij voor het leven in boosheid en vijanddenken was blijven steken.

Maar zo zit Jacques Grishaver niet in elkaar.

Ik kom nu op de betekenis te spreken die hij heeft gehad (en nog steeds heeft) voor de Nederlands-Oostenrijkse betrekkingen.

In recente tijden waren die banden soms problematisch.

Maar Jacques Grishaver heeft zich nooit laten meeslepen op de golven van negativiteit.

Een voorbeeld was het jaar 2000. Juist in dat jaar, onder moeilijke omstandigheden, stond Jacques Grishaver open voor het idee om voor het eerst in de geschiedenis van zijn Comité de Oostenrijkse ambassadeur aanwezig te laten zijn bij de jaarlijkse Auschwitz-herdenking in het Wertheimpark en hem een krans te laten leggen namens de Republiek Oostenrijk.

Had niet de geschiedenis getoond, wat het betekende, om anderen collectief uit te sluiten, zo luidde zijn argumentatie.

Sinds dat jaar 2000 neemt de Oostenrijkse ambassade ieder jaar deel aan de Holocaust-herdenking bij het Spiegel-monument van Jan Wolkers ter nagedachtenis aan alle slachtoffers.

Zelf was ik al twee keer daarbij aanwezig. Het bijwonen van de Auschwitz-herdenking van 2017 was zelfs het eerste wat ik deed na mijn aankomst in Nederland.

Inmiddels zijn er diplomatieke vertegenwoordigers uit meer dan dertig landen aanwezig bij de steeds groter wordende herdenking, waarbij in januari 2017 ook de minister-president gesproken heeft en de hele bijeenkomst voor het eerst live werd uitgezonden op televisie.

Allemaal verdiensten van Jacques Grishaver en zijn team van vrijwilligers, die met noeste arbeid van een relatief klein opgezette plechtigheid dé in de Nederlandse herinneringscultuur niet meer weg te denken nationale Holocaust-gedenkbijeenkomst hebben gemaakt.

Jacques Grishaver is in Nederland een centrale figuur waar het gaat om het levend houden van de herinnering aan de verschrikkingen van de vernietiging van Joden, Sinti en Roma, Jehova’s Getuigen, mindervaliden en andere door het nationaal-socialisme vervolgden.

Maar ook voor wat betreft het waarschuwen voor ontwikkelingen en gebeurtenissen die haaks staan op de bij ieder wellevend en weldenkend mens voorhandene, alles zeggende overtuiging: “Nooit meer Auschwitz”.

Hij roept onvermoeibaar op ons te verzetten tegen tekenen van intolerantie, discriminatie en racisme in onze samenlevingen.

Dialoog, begrip en verzoening, dat is wat hij vooral ook de jongere generaties wil meegeven als panacee tegen onverdraagzaamheid, uitsluiting, extremisme en radicalisme. Zaken die helaas heden ten dage in vele landen op ons continent nog steeds de kop opsteken.

Familie, vrienden, collega’s van Jacques Grishaver,

We komen nu langzaam bij het officiële gedeelte van deze middag. Staat u mij toe, dat ik in het Duits verder ga…”

Uitreiking:

Hierbij overhandig ik u, Jacques Grishaver, namens de Oostenrijkse bondspresident, de versierselen behorende bij het Gouden Ereteken van Verdienste voor de Republiek Oostenrijk…

Dank u wel!

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

173 verzetsstrijders krijgen gezicht tijdens Dodenherdenking op Ereveld Loenen

0
173 verzetsstrijders krijgen gezicht tijdens Dodenherdenking op Ereveld Loenen
173 verzetsstrijders krijgen gezicht tijdens Dodenherdenking op Ereveld Loenen

DEN HAAG, 30 april 2018 – In dit Jaar van Verzet organiseert de Oorlogsgravenstichting een bijzondere Dodenherdenking op Nationaal Ereveld Loenen voor de nabestaanden van de bijna 4.000 oorlogsslachtoffers en voor bezoekers. Verzet staat centraal zowel tijdens de ceremonie als aansluitend tijdens Ereveld Vol Leven. Gastspreker Frans Timmermans, eerste vicevoorzitter van de Europese Commissie, opent de herdenking en deelt zijn gedachten over de rol van Europa in de vrede van nu. Ceremoniemeester Bas Westerweel, kleinzoon van verzetsstrijder Joop Westerweel, vertelt over de persoonlijke verwarring die het gemis van zijn opa met zich mee brengt: “Hoe gedenk ik een held voor velen en tegelijkertijd een afwezige voor een paar?”

Na de minuut stilte en het Wilhelmus vult het ereveld zich met leven. In totaal krijgen ruim 650 van de bijna 4.000 oorlogsslachtoffers voor even een gezicht doordat leeftijdsgenoten en nabestaanden plaatsnemen achter de graven. Onder hen 173 verzetsstrijders. Op Nationaal Ereveld Loenen liggen in totaal 700 verzetsstrijders begraven, onder hen zeven vrouwen en 32 studenten, ieder met zijn of haar eigen verhaal.

Verhalen van verzet
Op 4 mei worden enkele van de verhalen uitgelicht; deze verhalen zijn niet belangrijker dan de andere verhalen. Deze verhalen geven wel het verzet vanuit verschillende perspectieven weer zoals die van verzetsgroepen, studenten en vrouwen. Bij sommige verhalen zijn nabestaanden aanwezig achter het graf van hun dierbare of als verhalenverteller om de oorlogsgeschiedenis van hun familie te delen. Bij het graf van verzetsstrijder Herman Wiardi Beckman staat zijn achterkleindochter Renske: “Ik vind het een eer om op 4 mei het verhaal van mijn overgrootvader te vertellen omdat het mooi is dat zijn verhaal nog steeds verteld wordt, en dat ik daar een rol ik kan spelen”.

Andere verhalen die bezoekers tegenkomen op het ereveld zijn die van Verzetsgroep de Geuzen, organisator van het studentenverzet Han Gelder en Jonetta ter Borg-Elfering, verzetsvrouw en moeder.

Kom langs op 4 mei
In totaal krijgen ruim 650 oorlogsslachtoffers op 4 mei ook voor even weer een gezicht. Burgers en militairen, mannen en vrouwen, volwassenen en kinderen. Zo ontstaat een impactvol en confronterend beeld voor bezoekers. Met Ereveld Vol Leven geeft de Oorlogsgravenstichting een nieuwe dimensie aan de Dodenherdenking op Nationaal Ereveld Loenen. Het is een eerste stap om op 4 mei tot een nieuwe manier van herdenken te komen die alle generaties aanspreekt.

Dodenherdenking Nationaal Ereveld Loenen, Groenedaalseweg 64, Loenen (Apeldoorn). Aanvang ceremonie 13.30 uur, uiterlijk aanwezig om 13.15 uur. Aansluitend Ereveld Vol Leven tot 16.30 uur.

De Oorlogsgravenstichting
In Nederland zijn 180.000 mensen door de Oorlogsgravenstichting geregistreerd als oorlogsslachtoffer. Mannen, vrouwen en kinderen die hun leven verloren tijdens de Tweede Wereldoorlog of tijdens gewelddadige conflicten daarna – zoals in voormalig Nederlands-Indië en tijdens recente (vredes)missies.

Al deze mensen hebben een verhaal, hoe kort en eenvoudig ook. De Oorlogsgravenstichting wil de herinnering aan deze mensen levend houden door hun verhalen te verzamelen, te delen op de website en door het onderhouden van de 50.000 Nederlandse oorlogsgraven overal in de wereld.

Kijk ook op www.oorlogsgravenstichting.nl , www.ereveldvolleven.nlw,

www.ereveldvolleven.nl/pers en www.herdenken.tv voor video’s van de verhalen

94-Jarige overleefde drie nazi-kampen en een scheepsramp

0
Boek ‘De laatste getuige’ vertelt bizar verhaal van Nederlander Wim Aloserij
Boek ‘De laatste getuige’ vertelt bizar verhaal van Nederlander Wim Aloserij

Boek ‘De laatste getuige’ vertelt bizar verhaal van Nederlander Wim Aloserij

LEUSDEN – De inmiddels 94-jarige Wim Aloserij uit Amsterdam overleefde tijdens de Tweede Wereldoorlog drie naziconcentratiekampen en de scheepsramp met de oceaanstomer Cap Arcona, die 7000 gevangenen het leven kostte. Zijn bizarre levensverhaal is vastgelegd in het boek De laatste getuige van auteur Frank Krake.

Het eerste exemplaar van het boek wordt woensdagavond 4 april in Kamp Amersfoort overhandigd aan Wims 96-jarige zus, aan wie hij zijn spectaculaire biografie heeft opgedragen. Tevens wordt het boek overhandigd aan Sybrand Buma, wiens grootvader in Kamp Neuengamme werd vermoord.

Neuengamme is een van de drie naziconcentratiekampen waar Aloserij tijdens de oorlog tewerk werd gesteld en dat als motto voerde: ‘Vernichtung durch Arbeit’. Het is het kamp waar tijdens de oorlog de meeste niet-Joodse Nederlanders stierven. In eerste instantie weet Aloserij als Amsterdams straatschoffie uit handen van de Duitsers te blijven. Ook als twintigjarige kan hij op het dak van een trein ontsnappen aan de verplichte Arbeitseinsatz. Nadat hij bij een razzia toch wordt gepakt, wordt hij eerst naar Kamp Amersfoort gebracht. Vandaar wordt hij na een tijd op transport gezet naar Noord-Duitsland, waar hij in de concentratiekampen van Husum en Neuengamme acht maanden van dwangarbeid, honger en mishandeling moet ondergaan. Hij weet te overleven door zijn inventiviteit, levenskracht en door wat hij in zijn jeugd leerde.

Als de Duitsers Neuengamme begin 1945 ontruimen, wordt Aloserij samen met duizenden medegevangenen aan boord van de Cap Arcona gedreven. Door een dodelijke vergissing van de RAF wordt het luxe cruiseschip op 3 mei gebombardeerd, waarna het in brand vliegt en kapseist. In het inferno sterven meer dan 7000 mensen, vier keer zoveel als bij de ramp met de Titanic. Aloserij is een van de 400 overlevenden en de laatst levende Europeaan die dat als getuige kan navertellen. Vandaar de titel van het boek.

Auteur Frank Krake werd gegrepen door het levensverhaal van de nu 94-jarige Aloserij, die voor het eerst zijn complete verhaal, inclusief alle details, vertelt. Hij werkte bijna een jaar aan het boek, hield ruim 50 interviews en pleegde veel research. Ook ging hij met Aloserij terug naar de drie concentratiekampen: Kamp Amersfoort, Neuengamme en Husum. Aloserij zal na de boekpresentatie ook aanwezig zijn bij verschillende herdenkingen en vieringen rondom 4 en 5 mei.

Krake ontmoette Wim Aloserij bij de presentatie van zijn eerdere boek Menthol, over de man die Nederland leerde tandenpoetsen, waarvan ruim 20.000 exemplaren werden verkocht en dat veel media-aandacht kreeg. Dat lijkt ook bij De laatste getuige te gebeuren. Afgelopen zaterdag besteedde Een Vandaag op televisie al aandacht aan het verhaal van Wim Aloserij.

EINDE PERSBERICHT

Museon bekijkt op 3 mei oorlogsmateriaal van particulieren

0
Museon bekijkt op 3 mei oorlogsmateriaal van particulieren. Russian Soviet Red Army Soldier's Military Equipment Of World War II. Flasks And Holster Hanging In Tree Trunk

Museon bekijkt op 3 mei oorlogsmateriaal van particulieren

Op donderdag 3 mei besteedt het Museon aandacht aan het erfgoed van de Tweede Wereldoorlog met de actie ‘Niet weggooien!’

Advies bij uw voorwerpen

Op 3 mei zijn medewerkers van het Museon van 13.00 tot 17.00 uur beschikbaar in het museum om door het publiek meegebrachte voorwerpen uit de Tweede Wereldoorlog te bekijken, vragen te beantwoorden en advies te geven over een eventuele schenking aan een museum of archief.

Niet weggooien!

Het doel van de actie ‘Niet weggooien’ is om voorwerpen en documenten uit de oorlogsjaren te bewaren voor de toekomst. Nog altijd duiken namelijk bijzondere objecten uit de Tweede Wereldoorlog op. Soms bij een verhuizing, soms bij de verbouwing van een woning of bij het opruimen van een zolder. Variërend van een stapeltje brieven of foto’s tot dagboeken, documenten of voorwerpen. Tijdens de speciale actiedagen van ‘Niet Weggooien!’ zijn de afgelopen jaren bijzondere voorwerpen ontdekt. Meer informatie is te vinden op www.actienietweggooien.nl. De actie ‘Niet Weggooien!’ is een initiatief van een aantal musea, archieven en erfgoedinstellingen die zich met de Tweede Wereldoorlog bezig houden.

Museon, museum voor cultuur en wetenschap

Het Museon is een interactief museum voor cultuur en wetenschap met een educatieve missie. Het Museon wil mensen inspireren om de wereld te ontdekken en met respect te behandelen. De centrale tentoonstelling ‘One Planet’ inspireert mensen, via de zeventien Duurzame Ontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties, bij te dragen aan een duurzame en veilige wereld. Het Museon is vaste partner van het jaarlijkse ‘Just Peace Festival’, een initiatief van Stichting The Hague United for Peace Justice in samenwerking met diverse instellingen en de gemeente Den Haag.

Vrijdag 4 mei: Mariniersmuseum herdenkt 24 uur lang omgekomen mariniers

0
Mariniersmuseum herdenkt 24 uur lang omgekomen mariniers
Mariniersmuseum herdenkt 24 uur lang omgekomen mariniers

Bezoekers van het Mariniersmuseum kunnen vanaf 3 mei een digitale erelijst raadplegen. In deze database zijn alle mariniers opgenomen die door of vanwege de dienst zijn gesneuveld of omgekomen, tijdens oorlogen, gevechtsacties, patrouilles of oefeningen, of door ongelukken in uitzendgebieden, vanaf 1940 tot heden. In de database kan er gezocht worden op naam, periode en continent van overlijden. Van vrijwel alle omgekomen mariniers is een portretfoto of andere persoonlijke informatie toegevoegd, waardoor de marinier letterlijk een gezicht krijgt.

De erelijst is opgesteld in de tentoonstelling Zeesoldaten welke een overzicht geeft van de geschiedenis van de mariniers. Op 10 december 1665 is het Korps Mariniers opgericht door Johan de Witt en Michiel de Ruyter. Door de eeuwen heen hebben vele mariniers hun leven gegeven in dienst van de Nederlandse krijgsmacht. Zo ook tijdens de meidagen van 1940, een alles veranderend moment in de geschiedenis van de stad Rotterdam. Op de Noordoever rond de Maasbruggen verdedigden de mariniers de stad tegen de Duitse aanval. Gedurende deze inzet en de periode hierna zijn er mariniers omgekomen voor vrede en veiligheid over heel de wereld.

Helaas zijn de gegevens van overleden mariniers uit het verre verleden vaak onbekend of niet volledig, maar vanaf 1940 tot heden is alles goed gedocumenteerd en beschikbaar gesteld voor deze erelijst. Met dit nieuwe digitale document eert het Mariniersmuseum de omgekomen mariniers en het hoogste offer dat zij hebben gebracht.

Vanaf 3 mei kan de opstelling in het Mariniersmuseum voor het eerst worden geraadpleegd. Op vrijdag 4 mei, in het teken van dodenherdenking, wordt er via de social mediakanalen van het museum 24 uur lang -ieder uur- een omgekomen marinier herdacht. Ook is het museum deze dag geopend.

Deze erelijst is live te doorzoeken in het museum maar ook via de website van het Mariniersmuseum. Nabestaanden of anders betrokkenen kunnen actief informatie aanleveren om de database aan te vullen en zo de mariniers te gedenken. Voor meer informatie en de onlinedatabase: www.mariniersmuseum.nl

Museon opent tentoonstelling ‘De Onderduikkinderen van Tante Zus’

0
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers

Museon opent tentoonstelling ‘De Onderduikkinderen van Tante Zus’

Het Museon in Den Haag opent op 25 april de verzetstentoonstelling ‘De onderduikkinderen van ‘Tante Zus’, over de Haagse schilderes en verzetsheldin Ru Paré (1896-1972). Deze onafhankelijke vrouw zag in 1942 dat haar Joodse vrienden en hun gezinnen steeds verder in het nauw kwamen. Ze besloot hen te helpen met het vinden van onderduikadressen voor hun kinderen. De tentoonstelling is te zien tot en met 16 september 2018.

Onder de schuilnaam ‘Tante Zus’ bouwde ze een netwerk op van onderduikadressen door heel Nederland en redde in totaal het leven van 52 kinderen. Omdat 2018 is uitgeroepen tot Jaar van Verzet, eert het Museon Ru Paré met de tentoonstelling ‘De onderduikkinderen van Tante Zus’, over deze bijzondere en dappere vrouw. Ru Paré staat symbool voor het vergeten vrouwelijk verzet in de Tweede Wereldoorlog. Ze was een gevierd kunstenares, die tijdens de Duitse bezetting haar schilderkist gebruikte om de levens van 52 joodse kinderen te redden.

Erkenning

In 1945 kreeg Ru Paré de Gerrit van der Veen-medaille uitgereikt en in 1968 werd zij in Israël geëerd met een eigen boom in de Laan der Rechtvaardigen van Yad Vashem. In 1988 is in de Haagse Houtwijk een straat naar haar vernoemd. Toch is Ru Paré, net als veel andere vrouwen die actief waren in de illegaliteit, bij het grote publiek onbekend gebleven.

Boekpresentatie ‘Verzetsheldin met schilderkist – het leven van Ru Paré’

Op 25 april verschijnt ‘Verzetsheldin met schilderkist – het leven van Ru Paré’ van auteur Wim Willems. Het boek wordt gepresenteerd in het Museon te Den Haag.

Over Ru Paré

Ru Paré was in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw een landelijk bekend kunstschilder. In 1942 weigerde ze lid te worden van de Duitse Kultuurkamer, en nam haar leven een ingrijpende wending. Ze besloot haar krachten te wijden aan de meest kwetsbaren in de samenleving. Het onderduiknetwerk dat ze opbouwde, bestreek vele provincies.

Over hoe zij te werk ging, heeft ze tot aan haar dood gezwegen. Deze biografie ontvouwt zich als een persoonlijke zoektocht naar het veelzijdige bestaan van Ru Paré, kunstenares en icoon van het verzet. Het verhaal belicht tevens de rol van de talloze moedige vrouwen om haar heen.

Over Wim Willems

Wim Willems is schrijver en historicus. Met zijn veelgeprezen biografie ‘Tjalie Robinson. Biografie van een Indo-schrijver’ won hij de tweejaarlijkse Littéraire Witte Prijs, en voor zijn boek ‘Hier woonden wij. Hoe een stad zijn joodse verleden herontdekt’ kreeg hij de Die Haghe Prijs.

Herinneringsbijeenkomst

Van 22 t/m 27 april vindt in het Museon een herinneringsbijeenkomst plaats van negen onderduikkinderen van Ru Paré, uit Israël en Nederland. Het is voor het eerst dat deze groep samen komt om elkaar te ontmoeten en herinneringen uit te wisselen. Zij zullen als gastspreker voor Haagse schoolkinderen vertellen over hun onderduik. Aansluitend leggen ze samen bloemen bij het Kindermonument in het Museon.

Samenwerking

De tentoonstelling in het Museon over het verzetswerk van Ru Paré en de herinneringsbijeenkomst van voormalige onderduikkinderen zijn mogelijk dankzij bijdragen van het Vfonds, Fonds1818 en Stichting Levi Lassen. Van 25 augustus tot en met 16 september 2018 zal in Studio Pulchri tevens een tentoonstelling te zien zijn over de kunst van Ru Paré.

De tentoonstelling is het initiatief van de Stichting Ru Paré en de Stichting Theodora Versteegh. Tegelijk met de expositie verschijnt de publicatie van auteur en historicus Wim Willems: ‘Verzetsheldin met schilderkist. Het leven van Ru Paré’ (Uitgeverij Boom).

Museon, museum voor cultuur en wetenschap

Het Museon is een interactief museum voor cultuur en wetenschap met een educatieve missie. Het Museon wil mensen inspireren om de wereld te ontdekken en met respect te behandelen. De centrale tentoonstelling ‘One Planet’ inspireert mensen, via de zeventien Duurzame Ontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties, bij te dragen aan een duurzame en veilige wereld. Het Museon is vaste partner van het jaarlijkse ‘Just Peace Festival’, een initiatief van Stichting The Hague United for Peace Justice in samenwerking met diverse instellingen en de gemeente Den Haag.

Onderduikkinderen van Ru Paré en Haagse schoolkinderen herdenken WOII

0
Onderduikkinderen van Ru Paré en Haagse schoolkinderen herdenken de Tweede Wereldoorlog bij Kindermonument in Museon Op donderdag 26 april vindt er een bijzondere herdenking plaats in het Museon. Kinderen van de Jan van Nassauschool en de Pascha...

Onderduikkinderen van Ru Paré en Haagse schoolkinderen herdenken de Tweede Wereldoorlog bij Kindermonument in Museon

Op donderdag 26 april vindt er een bijzondere herdenking plaats in het Museon. Kinderen van de Jan van Nassauschool en de Paschalisschool uit Den Haag leggen, samen met de Onderduikkinderen van verzetsheldin (1896-1972) Ru Paré, bloemen bij het Kindermonument in het Museon in Den Haag. Het Kindermonument in het Museon herinnert aan de 2061 kinderen uit Den Haag die tijdens de oorlog zijn vermoord. De meeste van deze kinderen waren joods. Enkele tientallen van deze kinderen waren Sinti.

Herdenking
Deze week vindt in het Museon een herinneringsbijeenkomst plaats van negen onderduikkinderen van Ru Paré uit Israël en Nederland. Het is voor het eerst dat deze groep samen komt om elkaar te ontmoeten en herinneringen uit te wisselen. Zij zullen als gastspreker voor de kinderen van groep 7 en 8 van de Jan van Nassauschool en de Paschalisschool vertellen over hun onderduik. Aansluitend leggen ze samen bloemen bij het Kindermonument in het Museon.

De Onderduikkinderen van ‘Tante Zus’
Onder de schuilnaam ‘Tante Zus’ bouwde Ru Paré een netwerk op van onderduikadressen door heel Nederland en redde in totaal het leven van 52 kinderen. Omdat 2018 is uitgeroepen tot Jaar van Verzet, eert het Museon Ru Paré met de tentoonstelling ‘De onderduikkinderen van Tante Zus’, over deze bijzondere en dappere vrouw. Ru Paré staat symbool voor het vergeten vrouwelijk verzet in de Tweede Wereldoorlog.

Boek ‘Verzetsheldin met schilderkist – het leven van Ru Paré’ door Wim Willems

De tentoonstelling is gebaseerd op het onlangs verschenen boek  ‘Verzetsheldin met schilderkist – het leven van Ru Paré’, van auteur en historicus Wim Willems. Boek | ISBN 9789024408658 | Paperback, 398 pagina’s, € 25,- Voor een digitale proef, recensie-exemplaar of een interview met de auteur kunt u contact opnemen met Stephan Debouillé, Boom uitgevers Amsterdam, s.debouille@bua.nl en 020-215 11 41

Kindermonument
De Jan van Nassauschool uit de Gouwestraat heeft enkele jaren geleden het Kindermonument geadopteerd. Adopteer een Monument is een landelijk onderwijsproject waarbij leerlingen van groep 7 en 8 van het basisonderwijs een oorlogsmonument in hun eigen dorp of buurt ‘adopteren’. Aan de hand van dit monument leren de kinderen over de lokale geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog, de traditie van herdenken en de rituelen die daar bij horen. De herdenking in het Museon was mede mogelijk door steun van de Stichting Levi Lassen.

Het Kindermonument in het Museon bevond zich lange tijd aan de gevel van de lagere school in de Bezemstraat. Het ontwerp is van de Haagse beeldhouwer Theo van der Nahmer. De plaquette herinnert aan het rampjaar 1942, waarin de joodse kinderen uit Den Haag werden weggevoerd. Het overgrote deel van die kinderen kwam nooit terug. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd deze school aangewezen als school voor joodse kinderen. Bij de afbraak van de school in de Bezemstraat (nu het Rabbijn Maarssenplein)  is deze plaquette in het Museon ondergebracht. De plaquette maakt onderdeel uit van de tentoonstelling ‘Kind in Oorlog’. Aan het monument zijn tien jaar geleden de namen van 2061 Joodse en Sinti kinderen toegevoegd.

Tentoonstelling ‘Kind in oorlog’
In deze permanente expositie wordt de Tweede Wereldoorlog vanuit het perspectief van kinderen belicht. Hoe was het om kind te zijn in oorlogstijd? Wat kon een kind wel en niet begrijpen? Welke invloed had de oorlog op hun dagelijkse leven? Antwoorden op deze vragen zijn terug te vinden in verhalen, voorwerpen, foto’s, filmfragmenten en documenten van 35 bekende en onbekende mensen die kind waren toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Zij laten zeer dierbare voorwerpen zien die hun waarde meestal niet danken aan hun uitzonderlijke schoonheid maar aan de verhalen en herinneringen die erachter schuil gaan.

Samenwerking
De tentoonstelling in het Museon over het verzetswerk van Ru Paré en de herinneringsbijeenkomst van voormalige onderduikkinderen zijn mogelijk dankzij bijdragen van het Vfonds, Fonds1818 en Stichting Levi Lassen. Van 25 augustus tot en met 16 september 2018 zal in Studio Pulchri tevens een tentoonstelling te zien zijn over de kunst van Ru Paré. De tentoonstelling is het initiatief van de Stichting Ru Paré en de Stichting Theodora Versteegh. Tegelijk met de expositie is de publicatie van auteur en historicus Wim Willems verschenen: ‘Verzetsheldin met schilderkist. Het leven van Ru Paré’ (Uitgeverij Boom).

Museon, museum voor cultuur en wetenschap
Het Museon is een interactief museum voor cultuur en wetenschap met een educatieve missie. Het Museon wil mensen inspireren om de wereld te ontdekken en met respect te behandelen. De centrale tentoonstelling ‘One Planet’ inspireert mensen, via de zeventien Duurzame Ontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties, bij te dragen aan een duurzame en veilige wereld. Het Museon is vaste partner van het jaarlijkse ‘Just Peace Festival’, een initiatief van Stichting The Hague United for Peace Justice in samenwerking met diverse instellingen en de gemeente Den Haag.

Laatste berichten