Adolf Hitler wordt de leider van de NSDAP, Juli 29 1921

0
Adolf Hitler wordt de leider van de NSDAP. Juli 29 1921
Adolf Hitler wordt de leider van de NSDAP. Juli 29 1921

In september 1919 werd Hitler lid van deze partij waar hij steeds meer tijd in stak. Hij werd snel een van de belangrijkere leden en klom op in het bestuur ervan. Hitlers eerste publieke toespraak werd gehouden op 16 oktober 1919 in de Münchener Hofbräukeller, waar hij sprak voor een publiek van 111 mensen als de tweede spreker die avond. Op 24 februari 1920 probeerde de partij haar eerste massabijeenkomst te organiseren. Het werd een redelijk succes met een opkomst van 2000 mensen. Hitler wist met retorisch vernuft in te spelen op het alom in Duitsland aanwezig maatschappelijk onbehagen en de partij won verder aan aanhang. Rond 1921 was Karl Harrer vertrokken uit de partij en Drexler was op een zijspoor gezet zodat Hitler als de leider werd gezien. Voortaan bepaalde hij hoofdzakelijk het beleid en was hij het brein van de activiteiten van de partij. Via een slimme en doordachte manier van propaganda van de partijideologie en -standpunten kreeg Hitler geleidelijk steeds meer invloed en aanhang onder de Beierse bevolking.

Duitsland en de USSR tekenen een niet aanvalsverdrag 23 augustus 1939 (Molotov-Ribbentroppact)

0
Ondertekening van het Molotov-Ribbentroppact. 23 augustus 1939.
Ondertekening van het Molotov-Ribbentroppact. 23 augustus 1939.

Het Molotov-Ribbentroppact heet officieel Niet-aanvalsverdrag tussen Duitsland en de USSR Het is de benaming van een niet-aanvalsverdrag tussen Duitsland en de Sovjet-Unie, gedateerd op 23 augustus 1939, maar eigenlijk ondertekend te Moskou in de vroege uren van 24 augustus, genoemd naar de ondertekenaars, de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Joachim von Ribbentrop en zijn sovjetcollega Vjatsjeslav Molotov. De overeenkomst staat ook bekend als het Duits-Russisch pact, Hitler-Stalin pact, Monsterverbond of het Duivelspact. Zonder dit pact had Hitler zijn oorlog met Polen (en daarmee de Tweede Wereldoorlog) niet kunnen starten omdat hij dan een groot risico liep op twee fronten oorlog te moeten voeren, gezien de dreigementen van het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk in geval van een aanval op Polen en de voorheen zeer slechte verhouding met de bolsjewieken in de Sovjet-Unie.

Het pact was een niet-aanvalsverdrag, waarin de twee landen afspraken elkaar niet aan te vallen, en dat ook niet te doen als één van beide door een derde land zou worden aangevallen. Voor de Duitse leider Hitler was dat laatste van groot belang. Duitsland was van plan Polen binnen te vallen, waarvan de neutraliteit gegarandeerd werd door het Verenigd Koninkrijk. Een Engelse reactie was dus te verwachten, en om een oorlog op twee fronten te voorkomen werd het verdrag gesloten met de communistische vijand. Ideologische belangen werden terzijde geschoven voor pragmatische belangen. Japan reageerde hier zeer geïrriteerd op, mede vanwege de eigen militaire plannen tegen de Sovjet-Unie en hun interesse in Mongolië en Siberië.

Het niet-aanvalsverdrag bleek slechts een deel van het pact te vormen. Pas in 1947 tijdens de Processen van Neurenberg, raakte bekend dat in geheime protocollen (aanhangsels) afspraken waren gemaakt over de grenzen van de invloedssferen van de twee partijen, na een toekomstige ‘territoriale en politieke herschikking’. Polen werd tussen de twee ondertekenaars verdeeld, de Baltische staten Finland, Estland, Litouwen en Letland kwamen in de Sovjetsfeer, evenals delen van Roemenië (Bessarabië en de noordelijke Boekovina). Hiermee herstelde de Sovjet-Unie in belangrijke mate de grenzen van het tsaristische Rusland gedurende de 19e eeuw. Daarvoor waren de meeste van die gebieden nooit onderdeel geweest van tsaristisch Rusland. De gebieden die de Sovjet-Unie aan het eind van de Eerste Wereldoorlog aan Duitsland had moeten afstaan en bij de Vrede van Versailles aan Polen waren toegewezen werden opnieuw door de Sovjet-Unie geannexeerd.

De ondertekening van het Verdrag van Versailles 28 juni 1919

0

Deze film laat de het onderteken van het Verdrag van Versailles. Dit verdrag werd door de Duitsers als te zwaar beschouwd. In dit verdrag werd Duitsland gereduceerd tot een tweede rangsmogenheid en veel Duits grondgebied werd afgestaan aan de buurlanden. In het verdrag werd Duitsland en zijn bondgenoten als enige verantwoordelijk gesteld voor de schuld van het uitbreken van de eerste wereldoorlog.
Duitsland erkende gedwongen dat het verantwoordelijk was voor de geleden oorlogsschade en moest die vergoeden. In afwachting van een definitieve schaderegeling moest het al herstelbetalingen doen in natura: alle grote koopvaardijschepen, een vijfde van de vissersvloot, grote hoeveelheden steenkool, locomotieven, machines, enzovoort, aan de zwaarst getroffen landen, waaronder België.

Ten slotte kreeg Duitsland nog allerlei andere beperkingen, zoals internationale controle op de luchtvaart en de scheepvaart op de grote rivieren.

Dit verdrag was de voedingsbodem voor de groei en opkomst van de NSDAP en Hitler, die het verdrag van Versailles wilde opzeggen.

De sociaal-democraat Phillipp Scheidemann roept in Duitsland de republiek uit 9 november 1918

0
De sociaal-democraat Phillipp Scheidemann roept in Duitsland de republiek uit.
De sociaal-democraat Phillipp Scheidemann roept in Duitsland de republiek uit.

In 1918 kon, dankzij de Russische Revolutie, nog een wapenstilstand met Rusland worden bedongen, die in maart 1918 tot de Vrede van Brest-Litovsk leidde. Kort hierop werd de toestand echter uitzichtloos: de laatste reserves van het leger waren bijna opgebruikt en in de steden braken onlusten uit door o.a. de nijpende voedseltekorten en snel volgde de totale ineenstorting. De legerleiding zag ook in dat de oorlog niet meer te winnen was: er dreigde zelfs een totale bezetting van Duitsland in het verschiet te liggen zodra het leger definitief de strijd moest opgeven. Er diende dus zo snel mogelijk onderhandeld te worden met de geallieerden om de oorlog te beëindigen.

Dit leidde in september 1918 tot de benoeming tot rijkskanselier van de liberale prins Max van Baden, die men als de geschikte persoon zag om onderhandelingen met de Geallieerden (inmiddels inclusief de Verenigde Staten) te voeren. De geallieerden, en vooral de VS, wensten voordat er onderhandeld kon worden een verdere democratisering van het autoritaire regeringssysteem van het keizerrijk. Door de oktoberhervormingen werd hieraan tegemoetgekomen. De Rijksdag kreeg meer bevoegdheden en de invloed van keizer en aristocratie werd verminderd. Matrozenopstanden in Wilhelmshaven en Kiel leidden in november echter tot de Novemberrevolutie. In Beieren werd koning Lodewijk III op 7 november afgezet en werd de republiek uitgeroepen, andere staten volgden.

Prins Max verklaarde Wilhelm op 9 november voor afgezet als Duits staatshoofd. Friedrich Ebert werd ‘voorlopig hoofd’ van de regering. Aanvankelijk wilde een deel van de, vooral conservatieve, partijen in het parlement nog wel verder met een constitutionele monarchie voor het land. Maar de invloedrijke positie van de monarch zou dan wel gereduceerd moeten worden naar een meer ceremoniële rol zoals in Nederland en Groot-Brittannië al het geval was.

Maar terwijl men nog zocht naar een geschikte opvolger voor de afgezette keizer, men dacht aan zijn kleinzoon of een ander verder familielid, riep de vooraanstaande socialist Philipp Scheidemann nog op diezelfde dag de republiek uit om de communisten voor te zijn die hetzelfde wilden doen. Hiermee was een voortzetting van de monarchie in Duitsland onmogelijk geworden, vooral omdat de meeste partijen al snel hiermee instemden. Wilhelm II was op de dag van zijn afzetting in het Duitse legerhoofdkwartier in het Belgische Spa en durfde niet meer terug naar zijn eigen land.

Ook wilden de geallieerden hem arresteren voor oorlogsmisdaden. De enige uitweg voor de (ex)keizer was om naar een neutraal land te vluchtten. Hij week op 10 november 1918 uit naar het neutrale Nederland waar hij asiel aanvroeg. Hij woonde tot aan zijn overlijden in 1941 in Doorn en zag Duitsland nooit meer terug. Friedrich Ebert werd begin 1919 het nieuwe staatshoofd als de eerste door het parlement gekozen Reichspräsident (Rijkspresident) van de nieuwe Duitse republiek die bekend zou worden als de Weimarrepubliek.

De Spaanse burgeroorlog eindigd met een overwinning van Generaal Franco 28 maart 1939

0
Guernica na het Duits bombardement op 26 april 1937 tijdens de Spaanse Burgeroorlog.
Guernica na het Duits bombardement op 26 april 1937 tijdens de Spaanse Burgeroorlog.
In januari 1939 viel Barcelona en de republikeinse weerstand begon in te stortten. Op 27 februari 1939 erkenden Frankrijk en Groot-Brittannië het Franco-regime als de wettelijke regering van Spanje. Er kwam steeds meer steun in de republikeinse zone om direct vrede te sluiten met de nationalisten, nadat Catalonië was veroverd door de nationalisten. Franco eiste een volledige overgave van de republikeinen, wat werd afgewezen door Negrín. Kolonel Segismundo Casado begon een staatsgreep te organiseren tegen de republikeinse regering van Negrín, want Casado geloofde dat hijzelf een betere onderhandelingspositie kon zorgen als de communisten uit de regering en de militaire leiding werden gezet.
Casado maakte een verbond met UGT-leden, CNT-leden, socialisten en liberalen.
Casado werd ook gesteund door een aantal legeronderdelen die uit opportunistische redenen waren aangesloten bij de communistische partij. De groep rond Casado was woedend over de vervolgingen van liberalen, anarchisten en socialisten door de communisten. Zij verdachten de communistische leiders ervan om te pleiten voor voortzetting van de oorlog, terwijl de communisten in het geheim plannen aan het beramen waren om zelf weg te vluchten uit Spanje. Zij waren bang dat de communisten hun eigen vlucht regelden en die van hun tegenstanders zouden tegenhouden. De anarchist Cipriano Mera, generaal José Miaja en socialistische professor Julian Besteiro werden lid van de Verdedigingsraad onder leiding van Casado. De Verdedigingsraad nam contact op met Franco voor vredesonderhandelingen.
Op 6 maart 1939 om middernacht spraken de republikeinse coupplegers via de radio de bevolking toe dat zij een staatsgreep waren begonnen tegen Negrín. De troepen van Casado gingen verschillende gebouwen in Madrid bezetten. Een aantal communistische legereenheden loyaal aan Negrín vielen op 7 maart het centrum van Madrid binnen. De communisten belegerden de gebouwen waarin de coupplegers zaten.
De anarchisten onder leiding van Mera vielen de communisten aan. Op 9 en 10 maart wisten de troepen van Casado de communisten van bepaalde pleinen en ministeries te verdrijven. Op 11 maart begonnen er gesprekken tussen de twee strijdende republikeinse kampen. Op 12 maart gaven de communisten hun strijd op.
De gevechten tussen de twee groepen republikeinen hadden ongeveer 2000 doden tot gevolg. Bij de onderhandelingen tussen Casado en Franco werd afgesproken dat het republikeinse leger zou capituleren op 25 maart. Franco gaf de toezegging dat de republikeinen die wilden vluchten een paar dagen de tijd kregen om het land te ontvluchten. Op 26 maart begon Franco de mars naar Madrid. Franco beweerde dat de republikeinen zich niet aan de afspraken hielden, zodat volgens hem alle afspraken vervielen, inclusief het recht op vertrek naar het buitenland.
Eind maart werd Madrid binnengetrokken en in april 1939 claimden de nationalisten de overwinning. Na de nationalistische overwinning schreef paus Pius XII aan Franco: “Wij verheffen ons hart tot God en danken uwe excellentie oprecht voor de overwinning van katholiek Spanje.”
De Italiaanse Minister van Buitenlandse Zaken – en tevens de schoonzoon van Mussolini – Galeazzo Ciano noemde de inname van Madrid door Franco “een formidabele overwinning voor het fascisme en wellicht de grootste tot dusver.”
Grote zuiveringen volgden; duizenden mannen die in de Republikeinse legers hadden gevochten, werden in de daaropvolgende jaren geëxecuteerd. Vanaf 1939 tot 1975 was Spanje een dictatuur onder Franco.

Nationale Kinderherdenking Madurodam 2017

0
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers

Bijschrift:

Vandaag vond op het George Maduroplein in Den Haag de tweede Nationale Kinderherdenking plaats. Deze speciale herdenking is voor en door kinderen. Madurodam organiseert de Nationale Kinderherdenking in samenspraak met het Nationaal Comité 4 en 5 mei en de gemeente Den Haag. Onder leiding van de jeugdburgemeester van Madurodam, de 16-jarige Iris de Ruyter de Wildt, spelen kinderen de hoofdrol. Zij herdenken op dat moment op hun eigen manier allen die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord sinds het uitbreken van deTweede Wereldoorlog, in oorlogssituaties en bij vredesoperaties.

Generaal Middendorp herdenkt Nederlandse oorlogsslachtoffers

0
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers

‘Weten we niet meer dat het kwaad overwint, als goede mensen niets doen?’ Dit vroeg Commandant der Strijdkrachten, generaal Tom Middendorp, aan de ruim 1500 aanwezigen op het nationaal ereveld Loenen. De hoogste militair van het land was op de erebegraafplaats om alle Nederlandse oorlogsslachtoffers te herdenken. Ook legde hij een bloem bij het graf van eerste Luitenant Ernst Mollinger, een 26-jarige apachepiloot die door een ongeluk in Mali om het leven kwam.

‘Waarom jij? En waarom zo? Dat zijn vragen die blijven rondspoken en onbeantwoord blijven’, zei Middendorp tijdens zijn toespraak. De generaal refereerde ook aan zijn vader die het Duitse bombardement op het centrum in Rotterdam overleefde en hem daar al op jonge leeftijd over vertelde.

Gruwelen uit het verleden

“Tientallen mannen, vrouwen en kinderen kwamen die dag om het leven”, zei Middendorp tegen de toeschouwers. “En hoe ouder ik werd des te meer ik me realiseerde dat dit verhaal van mijn vader slechts 1 gruwel was uit het verleden. Ik denk aan al die ontelbare verhalen van mannen en vrouwen, van ouders en kinderen. Van al die mensen die weten dat hun geliefde de dood vond door bommen, kogels, uitputting of geweld”.

Ter illustratie noemde Middendorp het echtpaar Wijler die ondergedoken zat in 1940. Toen zij erachter kwamen dat hun twee dochters, Martha en Rose, opgepakt waren en afgevoerd naar het concentratiekamp Westerbork, pleegden zij zelfmoord. Of, zoals Middendorp het verwoordde: “Verscheurd door een intens verdriet liepen zij het kanaal in. Hun dood tegemoet”.

Ook noemde de generaal de elfjarige Hannie ter Borg die vlak voor het einde van de Tweede Wereldoorlog haar tweejarige broertje Gerrit in haar armen gedrukt kreeg, nadat haar moeder gearresteerd was voor werk in het verzet. “Hier is Gerrit, zorg goed voor hem, zei haar moeder nog terwijl zij het mannetje in Hannie’s armen legde. Je vader is dood, en ik moet terug. Want anders worden jullie ook allemaal doodgeschoten. Toen liep haar moeder weg, terug naar huis. Waar ze enkele minuten later aan de keukentafel met een nekschot om het leven werd gebracht”.

Nabestaandenreis

Volgens de generaal zijn deze verhalen slechts een greep uit alle verhalen over pijn, verdriet en gemis. En “over de zinloosheid van oorlog”. Maar hij noemde niet alleen slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog. Ook stond Middendorp stil bij een militair die omgekomen was tijdens een missie in Afghanistan. Hij had de weduwe van deze militair leren kennen bij een nabestaandenreis toen hij zelf nog commandant was in Uruzgan.

“Tijdens die nabestaandenreis hoorde ik dat Jessica (weduwe) twee zoontjes had. Raphael, de oudste, was toen negen jaar oud. En Benjamin, de jongste, tien maanden. Jaren later schreef Jessica in een boek – opgedragen aan haar zoons – over die donkere periode het volgende:

Iedereen dacht dat ik sterk genoeg was, maar ze weten niet dat ik zo graag mijn ogen wilde sluiten om niet meer wakker te worden.  Het aller zwaarste vond ik dat ik alles alleen heb moeten beslissen over jullie. Ik heb echt mijn best gedaan. Ook al zat ik er doorheen. Alles ging thuis door: koken, wassen, strijken, jullie verzorgen. En echt af en toe was het geen pretje, maar ik ben zo blij met – en trots op jullie”.

‘Ieder mens telt’

Middendorp was zichtbaar geroerd toen hij de woorden van de weduwe uitsprak. Hij riep nadien op om allemaal bij te dragen aan een betere wereld. “Want wij kennen die vrijheid. Wij koesteren die vrijheid. En dat geeft hoop. Dat geeft kracht, aldus de generaal. “Laten we daarom samen vooruit blijven kijken. Laten we samen werken aan die vrede. Want ieder mens telt”.

Nationale Kinderherdenking Madurodam live uitgezonden

0
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers

DEN HAAG – De Nationale Kinderherdenking in Madurodam is morgenavond rechtstreeks te volgen op verschillende sociale media en op het televisiekanaal van Ziggo TV: op kanaal 13 of via Ziggo GO. De 4 mei herdenking voor de jeugd is uniek in de wereld en nu voor het eerst ook wereldwijd te volgen. De uitzending wordt verzorgd door de Kindercorrespondent.

Madurodam verwacht voor de herdenking zo’n tweeduizend kinderen op het Maduroplein. Na een programma met zang, toneel en een toespraak van de 12-jarige Hani uit Syrië, volgen om acht uur de twee minuten stilte. Daarna leggen alle kinderen, samen met de Kinderburgemeester van Madurodam en de locoburgemeester van Den Haag bloemen bij het monument van George Maduro. In defilé lopen ze tot slot langs de kleine uitvoering van de Dam in Amsterdam waar de hele dodenherdenking in miniatuur staat opgesteld, inclusief de Koning en Koningin.

‘Kinderen herdenken op een andere manier dan volwassenen’, zegt Dorien Korsten van Madurodam. ‘We merken dat de jeugd graag betrokken wil zijn en een eigen inbreng willen hebben. Samen met de gemeente Den Haag en in samenspraak met het Nationaal Comité 4 en 5 mei wordt de Nationale Kinderherdenking dit jaar voor de tweede keer georganiseerd. Vanuit onze functie als levende herinnering aan oorlogsheld George Maduro zien wij het als onze maatschappelijke verantwoordelijkheid om kinderen kennis te laten maken met herdenken en vieren. Met elkaar stilstaan bij het feit dat wij in Nederland leven in vrijheid door de offers van anderen. Door kinderen in hun eigen taal aan te spreken, heeft dit meer impact. We zijn trots dat we deze herdenking in samenwerking met de Kindercorrespondent nu ook uitzenden op de plekken waar kinderen en jongeren actief zijn, zoals Youtube, instagram, Facebook en Ziggo kanaal 13. Zo kunnen kinderen die niet aanwezig zijn in Madurodam de herdenking toch meebeleven.’

Kinderen mogen 4 mei de hele middag gratis naar binnen in Madurodam. De herdenking en de live uitzending beginnen om 19.15 op verschillende platformen, waaronder Madurodam.nl

Madurodam organiseert op 4 mei de Nationale Kinderherdenking

0
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers

Den Haag, 2 mei 2017 – Op 4 mei vanaf 19.30 uur vindt op het George Maduroplein in Den Haag de tweede Nationale Kinderherdenking plaats. Hiermee zet Madurodam de traditie voort die vorig jaar is gestart. Madurodam organiseert de Nationale Kinderherdenking in samenspraak met het Nationaal Comité 4 en 5 mei en de gemeente Den Haag. Onder leiding van de 15-jarige burgemeester van Madurodam bekleden kinderen de hoofdrol. Doordat de herdenking speciaal door en voor kinderen is, sluit deze meer aan bij hun belevingswereld en blijven de verhalen en essentie van 4 mei beter hangen.

SuccesNa de succesvolle eerste editie vorig jaar wordt voor de tweede keer massaal door kinderen stilgestaan bij oorlog en vrede. Dit jaar verwacht Madurodam circa 1.500 kinderen te mogen verwelkomen. Voorafgaand aan de 2 minuten stilte treedt voor het eerst het grootste Nederlandse Kinder Herdenkingskoor op, bestaande uit 120 kinderen. Daarnaast is er een breed programma vol muziek, dans en theater. Joris van Dijk, directeur van Madurodam: “Vanuit onze functie als levende herinnering aan oorlogsheld George Maduro zien we het als onze maatschappelijke verantwoordelijkheid om kinderen kennis te laten maken met herdenken en vieren. Met elkaar stilstaan bij het feit dat wij in Nederland leven in vrijheid door de offers van anderen. Door kinderen in hun eigen taal aan te spreken, heeft dit meer impact.”

ProgrammaOm 19.30 start de ceremonie. De bijeenkomst wordt geleid en gedragen door kinderen in de leeftijd van 10-15 jaar. Het thema dit jaar is ‘De kracht van het persoonlijke verhaal’. Door middel van theater, zang en dans worden verhalen op hedendaagse manieren verteld, zodanig dat kinderen zich beter kunnen inleven. De jongste burgemeester van Nederland, Iris de Ruyter de Wildt van Madurodam, vertelt over het maken van keuzes. Om 20.00 uur is er 2 minuten stilte. Tot slot wordt een bijzonder eerbetoon gehouden middels een kinderdefilé en leggen de locoburgemeester van Den Haag en de burgemeester van Madurodam een krans.

Over George Maduro Madurodam werd in 1952 opgericht als levende herinnering aan oorlogsheld George Maduro en draagt de status van oorlogsmonument. George Maduro werd op 15 juli 1916 op Curaçao geboren en overleed op 8 februari 1945 in concentratiekamp Dachau. Bijna 60 miljoen mensen van over de gehele wereld bezochten sinds de opening de stad in Scheveningen die naar hem is vernoemd. Maar hoe groot het succes van het vrolijkste oorlogsmonument ter wereld ook is, lang niet iedereen kent het verhaal van naamgever George Maduro. George Maduro was dapper, loyaal en een trouwe vriend. Hij wordt beschouwd als een ware held. Zijn leven is een voorbeeld voor velen en vormt een inspiratiebron voor jong en oud. Het levensverhaal van George Maduro vormt een belangrijke pijler tijdens de herdenking.

Over MadurodamMadurodam inspireert de wereld met het beste van Nederland. Via miniaturen, doe-dingen én indoor attracties beleven bezoekers de waargebeurde verhalen over belangrijke personen, plekken en gebeurtenissen. Verhalen over vrijheid, pioniersgeest en grenzen verleggen. Zo verbindt Madurodam het verleden en heden en steken bezoekers iets op over de Nederlandse mentaliteit. Al sinds 1952 is Madurodam een uniek, (inter)nationaal icoon. Het themapark is opgericht als levende herinnering aan oorlogsheld George Maduro én als fondsenwerver voor goede doelen. Jaarlijks schenkt Madurodam haar opbrengst aan projecten voor kinderen.

Virtuele herdenkings Book App ‘Bitterveld’ wereldwijd toegankelijk

0
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers
4 mei herdenking. Herdenking van alle Nederlandse oorlogslachtoffers

Vanaf deze week is Book App Bitterveld van schrijver Liesbeth Eugelink verkrijgbaar in het Engels en daarmee toegankelijk voor een wereldwijd publiek. Eerder al verschenen de Nederlandse en Duitse versie van Bitterveld.

Virtueel herdenken
Bitterveld speelt zich af in onze tijd, maar reflecteert op de gebeurtenissen in Berlijn tijdens de Tweede Wereldoorlog, én reflecteert op de wijze waarop wij deze gebeurtenissen herinneren en herdenken. Het verhaal doet dat vanuit verschillende perspectieven: vanuit het perspectief van de slachtoffers, van de daders, en van de mensen die wegkeken of niets deden. Bitterveld is als het ware een virtuele herdenkingsruimte: ieder kan op zijn eigen manier stilstaan bij de gebeurtenissen toen, en nadenken over de betekenis ervan voor het hier en nu, voor hem- of haarzelf.

Interactief
Bitterveld is een interactief boek dat op verschillende manieren gelezen kan worden. De interface is een fictieve plattegrond van Berlijn. De lezer kiest een locatie op de plattegrond en leest verhalen die zich daar afspelen. Of hij gebruikt de knooppunten in de tekstfragmenten en ontdekt verschillende verhaallijnen die de lezer meenemen op reis door Berlijn. De app houdt bij welke tekstfragmenten je gelezen hebt.

Engelse vertaling
Bitterveld is oorspronkelijk verschenen in het Nederlands. Deze week verschijnt de Engelse versie (vertaler: Paul Evans). Eerder al verscheen Bitterveld in Duitse vertaling. In de app kun je eenvoudig switchen tussen de Nederlandse, Engelse en Duitse versie.

Aanbevelingen
Door KVB Boekwerk en het Nederlands Letterenfonds is Bitterveld onlangs geselecteerd als een van de best practices van digitale literatuur (Amsterdam, februari 2017).Bitterveld is tevens opgenomen in de Good Practices Handleiding van de Conferentie Connecting LawMemory (Mechelen, september 2016).

Over de maker
Liesbeth Eugelink (1970) is schrijver en essayist. Zij publiceerde essays en verhalen in onder meer De Groene Amsterdammer, NRC Handelsblad, Liter, Speling, Streven en Parmentier. In 2007 verscheen van haar Niets in mij gelooft dat. Over religie in de moderne Nederlandse literatuur (Ten Have).

Ontwikkelteam
Voor het ontwerpen en realiseren van de Book App Bitterveld werkte Liesbeth Eugelink samen met makers uit diverse disciplines: Bas Reijnen (vormgeving), Michiel Koorn, Appcentric (iOS), Monique van Dam (interaction design).

Apple App Store
Bitterveld is verkrijgbaar in de App Store en is compatible met iPhone en iPad. Kijk voor meer informatie op de website http://bitterveld.eu/ en http://www.liesbetheugelink.nl/

Laatste berichten